گندم عراق: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}
== مقدمه ==
== مقدمه ==
یا گندم [[ری]]. [[عمر سعد]] ([[فرمانده سپاه]] [[کوفه]] در [[کربلا]]) در پاسخ به پیشنهاد [[سید الشهدا]] {{ع}} که او را از آلودن [[دست]] به [[خون]] خویش بر [[حذر]] می‌داشت و [[عمر سعد]] بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ [[حکومت ری]] داده شده است. [[حضرت]] او را [[نفرین]] کرد و فرمود: امیدوارم پس از [[مرگ]] من، از گندم [[عراق]]<ref>در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.</ref> نخوری مگر اندکی. [[عمر سعد]] از روی [[استهزا]] گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق [[نفرین]] [[امام]]، [[عمر سعد]] به [[حکومت ری]] هم نرسید و به [[دست]] مختار کشته شد<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.</ref>. در [[نقل]] دیگری آمده است که سال‌ها پیش از [[عاشورا]]، [[عمر سعد]] به آن [[حضرت]] گفته بود: برخی از سفیهان می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. [[حضرت]] فرمود آنان سفیه نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم [[عراق]]، جز اندکی نخواهی خورد،<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.</ref> که این، [[پیشگویی]] آن [[حضرت]] از وقایع کربلاست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۱۶.</ref>.
یا گندم [[ری]]. [[عمر سعد]] ([[فرمانده سپاه]] [[کوفه]] در [[کربلا]]) در پاسخ به پیشنهاد [[سید الشهدا]]{{ع}} که او را از آلودن دست به [[خون]] خویش بر [[حذر]] می‌داشت و عمر سعد بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ [[حکومت ری]] داده شده است. حضرت او را [[نفرین]] کرد و فرمود: امیدوارم پس از [[مرگ]] من، از گندم [[عراق]]<ref>در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.</ref> نخوری مگر اندکی. عمر سعد از روی [[استهزا]] گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق [[نفرین امام]]، عمر سعد به حکومت ری هم نرسید و به دست مختار کشته شد<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.</ref>. در نقل دیگری آمده است که سال‌ها پیش از [[عاشورا]]، عمر سعد به آن حضرت گفته بود: برخی از [[سفیهان]] می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. حضرت فرمود آنان [[سفیه]] نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم عراق، جز اندکی نخواهی خورد،<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.</ref> که این، [[پیشگویی]] آن حضرت از وقایع کربلاست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۱۶.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۰: خط ۱۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:گندم عراق]]
[[رده:امام حسین]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

یا گندم ری. عمر سعد (فرمانده سپاه کوفه در کربلا) در پاسخ به پیشنهاد سید الشهدا(ع) که او را از آلودن دست به خون خویش بر حذر می‌داشت و عمر سعد بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ حکومت ری داده شده است. حضرت او را نفرین کرد و فرمود: امیدوارم پس از مرگ من، از گندم عراق[۱] نخوری مگر اندکی. عمر سعد از روی استهزا گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق نفرین امام، عمر سعد به حکومت ری هم نرسید و به دست مختار کشته شد[۲]. در نقل دیگری آمده است که سال‌ها پیش از عاشورا، عمر سعد به آن حضرت گفته بود: برخی از سفیهان می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. حضرت فرمود آنان سفیه نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم عراق، جز اندکی نخواهی خورد،[۳] که این، پیشگویی آن حضرت از وقایع کربلاست[۴].

منابع

پانویس

  1. در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.
  2. مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.
  3. اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.
  4. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۴۱۶.