گندم عراق: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۵

مقدمه

یا گندم ری. عمر سعد (فرمانده سپاه کوفه در کربلا) در پاسخ به پیشنهاد سید الشهدا(ع) که او را از آلودن دست به خون خویش بر حذر می‌داشت و عمر سعد بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ حکومت ری داده شده است. حضرت او را نفرین کرد و فرمود: امیدوارم پس از مرگ من، از گندم عراق^[۱] نخوری مگر اندکی. عمر سعد از روی استهزا گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق نفرین امام، عمر سعد به حکومت ری هم نرسید و به دست مختار کشته شد^[۲]. در نقل دیگری آمده است که سال‌ها پیش از عاشورا، عمر سعد به آن حضرت گفته بود: برخی از سفیهان می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. حضرت فرمود آنان سفیه نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم عراق، جز اندکی نخواهی خورد،^[۳] که این، پیشگویی آن حضرت از وقایع کربلاست^[۴].

منابع

محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا

پانویس

↑ در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.
↑ مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.
↑ اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.
↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۴۱۶.

[1] در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.

[2] مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.

[3] اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.

[4] محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۴۱۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 == مقدمه ==
-یا گندم [[ری]]. [[عمر سعد]] ([[فرمانده سپاه]] [[کوفه]] در [[کربلا]]) در پاسخ به پیشنهاد [[سید الشهدا]]{{ع}} که او را از آلودن دست به [[خون]] خویش بر [[حذر]] می‌داشت و عمر سعد بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ [[حکومت ری]] داده شده است. حضرت او را [[نفرین]] کرد و فرمود: امیدوارم پس از [[مرگ]] من، از گندم [[عراق]]<ref>در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.</ref> نخوری مگر اندکی. عمر سعد از روی [[استهزا]] گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق [[نفرین امام]]، عمر سعد به حکومت ری هم نرسید و به دست مختار کشته شد<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.</ref>. در نقل دیگری آمده است که سال‌ها پیش از [[عاشورا]]، عمر سعد به آن حضرت گفته بود: برخی از [[سفیهان]] می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. حضرت فرمود آنان [[سفیه]] نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم عراق، جز اندکی نخواهی خورد،<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.</ref> که این، [[پیشگویی]] آن حضرت از وقایع کربلاست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۱۶.</ref>.
+یا گندم [[ری]]. [[عمر سعد]] (فرمانده سپاه [[کوفه]] در [[کربلا]]) در پاسخ به پیشنهاد [[سید الشهدا]]{{ع}} که او را از آلودن دست به [[خون]] خویش بر حذر می‌داشت و عمر سعد بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ [[حکومت ری]] داده شده است. حضرت او را [[نفرین]] کرد و فرمود: امیدوارم پس از [[مرگ]] من، از گندم [[عراق]]<ref>در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.</ref> نخوری مگر اندکی. عمر سعد از روی [[استهزا]] گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق نفرین امام، عمر سعد به حکومت ری هم نرسید و به دست مختار کشته شد<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۵۵.</ref>. در نقل دیگری آمده است که سال‌ها پیش از [[عاشورا]]، عمر سعد به آن حضرت گفته بود: برخی از [[سفیهان]] می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. حضرت فرمود آنان [[سفیه]] نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم عراق، جز اندکی نخواهی خورد،<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.</ref> که این، [[پیشگویی]] آن حضرت از وقایع کربلاست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۱۶.</ref>.
 == منابع ==