صحابه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
}} | }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کردهاند که از آن حضرت [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزودهاند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کردهاند | [[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کردهاند که از آن حضرت [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزودهاند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کردهاند<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>. | ||
'''[[زیارت]] صحابی:'''[[زیارت]] صحابه برگزیده رسول خدا{{صل}}، همچون [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، | '''[[زیارت]] صحابی:'''[[زیارت]] صحابه برگزیده رسول خدا{{صل}}، همچون [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، عمار و [[مقداد]] [[مستحب]] است<ref>جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۰۳.</ref>. | ||
''' | '''مذهب صحابی:''' مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آنکه مستند به قول یا عمل پیامبر{{صل}} باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا [[رفتار پیامبر]]{{صل}} [[حجت]] نیست<ref>منتهی المطلب، ج۸، ص۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص۱۹۰ و ص۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص۳۴۰ ـ ۳۴۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص۴۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۱
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. صحابه از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: صحابه در قرآن - صحابه در علوم حدیث - صحابه در نهج البلاغه - صحابه در اصول فقه - صحابه در معارف دعا و زیارات - صحابه در معارف و سیره سجادی - صحابه در فقه اسلامی - صحابه در کلام اسلامی - صحابه از دیدگاه اهل سنت - پرسش مرتبط نداردمقدمه
صحابی منسوب به «صحابه» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای ملاقات، همنشینی و معاشرت است؛ لکن در اصطلاح، صحابی مسلمانی را گویند که رسول خدا(ص) را دیده باشد. برخی اضافه کردهاند که از آن حضرت روایت نیز کرده باشد. برخی دیگر افزودهاند: یا رسول خدا(ص) او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کردهاند[۱].
زیارت صحابی:زیارت صحابه برگزیده رسول خدا(ص)، همچون سلمان فارسی، ابوذر، عمار و مقداد مستحب است[۲].
مذهب صحابی: مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آنکه مستند به قول یا عمل پیامبر(ص) باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا رفتار پیامبر(ص) حجت نیست[۳].[۴]
منابع
پانویس
- ↑ مجمع البحرین، واژه «صحب».
- ↑ جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۰۳.
- ↑ منتهی المطلب، ج۸، ص۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص۱۹۰ و ص۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص۳۴۰ ـ ۳۴۱.
- ↑ هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵، ص۴۶.