علی بن جعفر عریضی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوالحسن علی بن جعفر بن محمد عریضی علوی قرشی مدنی]] کوچک‌ترین [[فرزند]] [[امام صادق]]{{ع}} و ساکن عریض از نواحی [[مدینه]] بود<ref>عمدة الطالب، ص۲۷۱.</ref> و بدین جهت او را به آن ناحیه نسبت داده‌اند. ابوالحسن در [[کوفه]] و [[قم]] نیز سکونت داشته است<ref> تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۳.</ref>. او از [[اصحاب]] پدر بزرگوار و [[برادر]] گرامی‌اش [[امام کاظم]]{{ع}} و نیز از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} بود<ref> رجال الطوسی، ص۲۴۱، ۳۵۳ و ۳۷۹.</ref> و از پدر و برادر ارجمندش و همچنین از پسر عموی پدرش [[حسین بن زید]] [[شهید]] [[روایت]] دارد<ref> معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۸۹.</ref>. افرادی چون فرزندش احمد، [[زید بن علی]] و [[عبدالله بن حسن]] از او روایت کرده‌اند<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال، ج۷، ص۲۹۳.</ref>.

عریضی فردی موثق و جلیل‌القدر و بسیار [[پرهیزکار]] و با فضل بود<ref> تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۳.</ref>. از [[شیخ مفید]] نقل شده که می‌‌فرماید: وی به قدری [[اهل]] فضل و ورع بود که حتی دو نفر در این باره با هم [[اختلاف]] ندارند. ابوالحسن عریضی [[امام جواد]] و [[امام هادی]]{{عم}} را هم [[درک]] کرد. روایت شده که روزی امام جواد{{ع}} در [[دوران جوانی]] بر وی وارد شد، ایشان آن حضرت را گرامی داشته و دستش را بوسید. آن حضرت فرمود: عموجان، بنشینید. عرض کرد: آقای من چگونه بنشینم، در حالی که شما ایستاده‌اید. چون آن حضرت رفتند، [[یاران]] ابوالحسن او را به خاطر کارهایش [[سرزنش]] کردند و او در حالی که محاسن خود را گرفته بود، جواب داد: ساکت باشید، این فضل را [[خداوند]] به او داده و من چگونه می‌‌توانم آن را [[انکار]] کنم<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۸۹.</ref>. وی در سال ۲۱۰ه‍ درگذشت<ref>معجم المؤلفین، ج۷، ص۵۳.</ref>. برخی مدفن او را در قم و برخی دیگر در عریض می‌‌دانند<ref> تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۳.</ref>. کتابی درباره [[حلال و حرام]]<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و المناسک از آثار اوست و نیز مسائلی دارد که از برادرش امام کاظم{{ع}} پرسیده است<ref>الفهرست (طوسی)، ص۲۱۲.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۴۷.</ref>