جویریه بنت حارث در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۲: خط ۳۲:
== سرانجام جویریه ==
== سرانجام جویریه ==
وی پنج سال با [[رسول خدا]] {{صل}} [[زندگی]] کرد<ref>شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۱، ص۴۷۵.</ref>؛ اما از آن [[حضرت صاحب]] فرزندی نشد<ref>ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۲۶۳.</ref>. و سرانجام در [[ربیع الاول]] سال ۵۶ هجری در [[مدینه]] از [[دنیا]] رفت<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۰۵؛ أمتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۸۵؛ البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۸، ص۴۹؛ الاصابه، ابن حجر، ج۸، ص۷۴.</ref>. [[عمر]] جویریه شصت و پنج سال بوده است<ref>تاریخ الطبری، طبری، ج۱۱، ص۶۱۰؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج۴، ص۲۷؛ تفسیر قرطبی، قرطبی، ج۱۴، ص۱۶۶.</ref>. برخی نیز [[تاریخ]] [[وفات]] وی را سال ۵۰ هجری<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۲۰؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج۴، ص۲۷.</ref> و برخی ۶۰ هجری گفته‌اند<ref>تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۳، ص۲۱۹.</ref>. گفته‌اند [[مروان حکم]]، والی وقت [[مدینه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، جلد ص۹۵؛ و سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۹۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۴۲؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۹۴.</ref> بر او [[نماز]] خواند<ref>[[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[جویریه - عباسی (مقاله)| مقاله «جویریه»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴]]، ص۳۰۸؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[جویریه بنت حارث (مقاله)|جویریه بنت حارث]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۸۲.</ref>.
وی پنج سال با [[رسول خدا]] {{صل}} [[زندگی]] کرد<ref>شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۱، ص۴۷۵.</ref>؛ اما از آن [[حضرت صاحب]] فرزندی نشد<ref>ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۲۶۳.</ref>. و سرانجام در [[ربیع الاول]] سال ۵۶ هجری در [[مدینه]] از [[دنیا]] رفت<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۰۵؛ أمتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۸۵؛ البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۸، ص۴۹؛ الاصابه، ابن حجر، ج۸، ص۷۴.</ref>. [[عمر]] جویریه شصت و پنج سال بوده است<ref>تاریخ الطبری، طبری، ج۱۱، ص۶۱۰؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج۴، ص۲۷؛ تفسیر قرطبی، قرطبی، ج۱۴، ص۱۶۶.</ref>. برخی نیز [[تاریخ]] [[وفات]] وی را سال ۵۰ هجری<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۲۰؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج۴، ص۲۷.</ref> و برخی ۶۰ هجری گفته‌اند<ref>تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۳، ص۲۱۹.</ref>. گفته‌اند [[مروان حکم]]، والی وقت [[مدینه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، جلد ص۹۵؛ و سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۹۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۴۲؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۹۴.</ref> بر او [[نماز]] خواند<ref>[[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[جویریه - عباسی (مقاله)| مقاله «جویریه»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴]]، ص۳۰۸؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[جویریه بنت حارث (مقاله)|جویریه بنت حارث]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۸۲.</ref>.
==جویریه بنت حارث==
جویریه بنت [[حارث بن ابی‌ضرار]]، [[ام‌المؤمنین]]، هفتمین [[همسر پیامبر اکرم]]{{صل}} است. پدرش [[حارث بن ابی‌ضرار بن حبیب خزاعی]]، [[رئیس قبیله]] [[بنی‌مصطلق]]، بود<ref>برای نمونه ر.ک: المغازی، ج۱، ص۴۰۴-۴۱۲؛ الطبقات الکبری، ج۲، ص۶۳-۶۴؛ ج۸، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>.
نام اصلی وی بره<ref>بره: به معنای حلقه در بینی؛ و درباره زن، کنایه از زن زیبایی است که همسر خود را در بند خود می‌آورد.</ref> بود که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بعد از [[ازدواج]] با او، به سبب ناخوشایند داشتن این نام، آن را به جویریه (مصغر [[جاریه]]) [[تغییر]] دادند<ref>المغازی، ج۱، ص۴۱۲؛ الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۱۸-۱۱۹.</ref>.
جویریه چون به [[قبیله]] بنی‌مصطلق از [[طایفه]] [[ازدیان]] و از شاخه [[خزاعه]]، تعلق داشت نسبت‌های مصطلقیه و خزاعیه را برای وی ذکر کرده‌اند<ref>الانساب، ج۵، ص۳۱۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۷، ص۵۶۵.</ref>.
با توجه به این گفته جویریه، که در [[سال پنجم هجری]] و هنگام [[ازدواج با رسول الله]]{{صل}} بیست ساله بوده<ref>الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۲۰.</ref>، [[تاریخ]] تولد او دو سال قبل از [[بعثت پیامبر]] (پانزده سال [[قبل از هجرت]]) بوده است.
بنابر گزارش [[مورخین]]، در [[غزوه بنی‌مصطلق]] که در [[شعبان]] سال پنجم هجری رخ داد، همسرش [[مسافع بن صفوان]] کشته شد و خودش به [[اسارت]] درآمد و در سهم [[غنیمت]] [[ثابت بن قیس بن شماس]] یا پسرعمویش از قبیله [[انصار]] قرار گرفت. ثابت برای [[آزادی]] او نه اوقیه پیشنهاد داد. جویریه از [[رسول الله]]{{صل}} [[درخواست کمک]] کرد، آن حضرت وی را خرید و [[آزاد]] کرد، اما جویریه پس از آزادی، به پیشنهاد رسول الله{{صل}}، به [[عقد]] حضرت درآمد. پیامبر اکرم{{صل}} به عنوان مهریه او، چهل تن را آزاد کردند و به روایتی [[مسلمانان]] در [[تأسی]] به آن حضرت، همگی [[اسیران]] این [[جنگ]] را آزاد کردند. به این ترتیب صد [[اسیر]] از قبیله بنی‌مصطلق آزاد گردیدند.
قبیله بنی‌مصطلق بعد از [[رهایی]] اسیرانشان و احسانی که از جانب رسول الله{{صل}} و مسلمانان به آنها شده بود، [[اسلام]] آوردند و از کینه‌ورزیدن نسبت به مسلمانان [[ دست]] برداشتند و بعد از این در مقابل [[دشمنان اسلام]]، [[یاوری]] برای [[مسلمانان]] بودند.
همچنین بنا به نقل [[ابن‌حجر عسقلانی]] پدرش به [[مدینه]] نزد [[رسول الله]]{{صل}} آمد و عرض کرد: دختر من نباید [[اسیر]] و برده باشد. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: ما او را مخیّر ساختیم. [[جویریه]] که حضور داشت گفت: من خود [[خداوند]] و رسولش را برگزیدم.
پس از آن پدرش حارث و دو [[برا]]درش و افرادی از خاندانش نیز [[اسلام]] آوردند. انگیزه رسول الله{{صل}} از [[ازدواج]] با او به همین خاطر بود که [[قبیله]] او از [[عبودیت]] و [[شرک]] [[رهایی]] یافتند و با [[مسلمان]] شدن به [[آزادی]] و [[عزت]] رسیدند.
گفته شده هرگز زنی مانند او دیده نشده که برای [[خانواده]] و قبیله‌اش چنین برکتی داشته باشد<ref>برای نمونه ر.ک: المغازی، ج۱، ص۴۰۴-۴۱۲؛ الطبقات الکبری، ج۲، ص۶۳-۶۴؛ ج۸، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>. جویریه زنی [[باایمان]] و [[زیبا]] بود. [[عایشه]] درباره [[زیبایی]] او گفت: جویریه زنی ملیح و زیبا بود. کسی نبود که او را ببیند و جذب او نشود.
در برخی [[اخبار]] در [[سبب نزول آیه]] ۵۱ [[سوره احزاب]]، که [[پیامبر]] را در [[طلاق]] همسرانش مخیر کرده، جویریه یکی از آن [[همسران]] ذکر شده است که پس از [[نزول]] این [[آیه]]، پیامبر از آنان [[کناره‌گیری]] نمود<ref>ر.ک: تفسیر طبری؛ مجمع البیان طبرسی، ذیل آیه.</ref>؛ اما به نظر درست نمی‌باشد زیرا در هنگام [[رحلت رسول الله]]{{صل}} جویریه [[همسر]] آن حضرت بود.
جویریه جزء زنانی بود که [[خواندن و نوشتن]] می‌دانست<ref>برای نمونه ر.ک: تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج۳۵، ص۱۴۶.</ref>. نام او در [[سلسله سند]] برخی [[روایات]] آمده است. از جمله [[راویان]] او، [[عبدالله بن عباس]]، [[مجاهد بن جبر مکی]]، [[عبدالله بن عمر]]، [[عبید بن سباق]]، پسر برادرش [[طفیل]] و دیگران بودند<ref>تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج۳۵، ص۱۴۶.</ref>.
جویریه در [[ربیع‌الاول]] [[سال ۵۶ هجری]]، در [[زمان]] [[خلافت معاویه]]، در مدینه درگذشت. [[مروان بن حکم]]، [[والی]] آنجا، بر جنازه او [[نماز]] خواند و در [[بقیع]] در کنار دیگر همسران رسول الله{{صل}} به خاک سپرده شد<ref>الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۲۰؛ تاریخ مدینة دمشق، تراجم النساء، ج۳، ص۲۱۹.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم (کتاب)|زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم]]، ص ۱۳۴.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۴

مقدمه

جویریه دختر حارث بن ابی ضرار از طایفه بنی مصطلق و همسر مسافع بن صفوان مصطلقی که در جنگ مریسیع کشته شد. جویریه در سال ششم هجرت در جنگ مسلمانان با بنی مصطلق اسیر شد. وی در بیست سالگی به همسری رسول خدا (ص) درآمد[۱] و جزء برترین زنان پیامبر (ص) در ادب و فصاحت بوده است[۲].[۳]

غزوه بنی‌مصطلق

در شعبان سال ششم هجری[۴]، نبی اکرم (ص) با خبر شد بنی‌مصطلق به فرماندهی حارث بن ابی‌ضرار خزاعی آماده جنگ شده‌اند؛ از این‌رو، حضرت، همراه سپاه اسلام به سوی آنها حرکت کرد تا اینکه در کنار چشمه "مُرَیسیع" در ناحیه "قدید" با آنها روبه‌رو شد[۵].

حضرت ابتدا دستور داد آنان را به اسلام دعوت کنند؛ اما نپذیرفتند[۶]. لذا جنگ آغاز شد و فتح و پیروزی و اموال و اسیران بسیاری نصیب مسلمانان گردید؛ غنایم این جنگ، دو هزار شتر و پنج هزار گوسفند و دویست خانوار اسیر بود[۷]. از جمله این اسیران، دختر بیست ساله[۸] حارث بن ابی‌ضرار، رئیس بنی‌مصطلق بود. امیرمؤمنان (ع)، او را اسیر کرده نزد پیامبر (ص) آورد[۹].

در نقل این واقعه تا اینجا بین مؤرخان و سیره‌نویسان اختلافی نیست و همگی به وقوع چنین جریانی اشاره کرده‌اند؛ اما در ادامه، با دوگونه روایت متفاوت مواجهیم:

  1. روایت اول از این واقعه: حضرت (ص)، جویریه را برای خود برگزید[۱۰] و پس از تقسیم غنایم و اسیران بین مسلمانان، به مدینه بازگشت. بعدها حارث، پدر جویریه با پسرانش برای پرداخت فدیه دخترش، همراه شترانی چند، رهسپار مدینه شد. در میانه راه، او دو شتر از بهترین آنها را انتخاب و در منطقه عقیق، مخفی کرد[۱۱] و سپس با بقیه شتران، نزد رسول خدا (ص) آمد و ضمن پیشکش فدایی خود، استرداد دخترش را درخواست کرد و گفت: "ای رسول خدا! دختر من به اسارت در نیاید؛ چرا که او دختری ارجمند و بزرگوار است"[۱۲]. حضرت فرمود: "پس کجایند آن دو شتری که در فلان شعب مخفی کرده‌ای؟"[۱۳] حارث و پسرانش با شنیدن این فرموده حضرت، مسلمان شدند. پیامبر (ص) به پدر جویریه، اجازه دادند جویریه را بین ماندن نزد حضرت (ص) و رفتن پیش پدر مخیر کند. حارث گفت: "پیشنهاد منصفانه‌ای کردی". سپس نزد جویریه رفته، گفت: "دخترم، قبیله خود را با ماندنت مفتضح نکن. جویریه گفت: من خدا و رسولش را برگزیده‌ام. پدرش گفت: نفرین بر تو. هرچه می‌خواهی بکن". آنگاه حضرت، جویریه را آزاد کرد و در زمره همسران خویش قرار داد.
  2. روایت دوم: پس از تقسیم غنایم، جویریه در سهم ثابت بن قیس بن شمّاس و پسر عمویش قرار گرفت[۱۴]. آنان با او قرار گذاشتند با پرداخت نه اوقیه (هفت مثقال) طلا[۱۵] بتواند خود را آزاد کند. جویریه در حالی که پیامبر (ص) کنار آبی نشسته بود[۱۶]، نزد حضرت آمد و ضمن اظهار مسلمانی، برای پرداخت مبلغ قرارداد، از حضرت کمک خواست؛ پیامبر (ص) فرمود: "کاری بهتر از این هم هست. پرسید: چه کاری؟ فرمود: تعهدی که کردی می‌پردازم و تو را به همسری برمی‌گزینم. جویریه گفت: بسیار خوب". حضرت، او را از ثابت بن قیس خرید و آزاد ساخت و سپس با او ازدواج کرد[۱۷].[۱۸]

رؤیای صادقه جویریه

جویریه می‌گوید: سه شب قبل از اسارتم در خواب دیدم گویا ماه از یثرب آمد و به اتاق من وارد شد. کسی را از خوابم آگاه نکردم چون دوست نداشتم همه خوابم را بدانند تا اینکه پیامبر (ص) به سوی ما آمد و من اسیر شدم[۱۹].[۲۰]

پیامبر (ص) و نامگذاری جویریه

اسم اصلی جویریه قبل از ازدواج با رسول خدا (ص) بره بوده و پیامبر (ص) بعد از ازدواج با او نام وی را جویریه گذاشت[۲۱]. بعضی نیز گفته‌اند، اسم او میمونه بوده است[۲۲]. پیامبر (ص) برای ایشان نیز همچون دیگر زنان خود، حکم حجاب را مقرر فرمود[۲۳].[۲۴]

برکت ازدواج جویریه با رسول خدا (ص)

پس از آنکه پیامبر جویریه را به همسری درآورد و مسلمانان از این کار با خبر شدند، گفتند: پیامبر (ص) داماد قبیله بنی مصطلق است و سزاوار نیست از این قبیله مردمی به عنوان برده زیر دست ما باشند. پس همه کسانی را که از این طایفه اسیر شده بودند، آزاد کردند که در حدود صد خانواده از بنی مصطلق آزاد شد. در تاریخ، زنی که این اندازه به قبیله‌اش خیر رسانده باشد، کمتر به چشم می‌خورد[۲۵].[۲۶]

پیامبر (ص) و آموزش ذکر به جویریه

جویریه نقل می‌کند یک روز صبح پیامبر (ص) نزد من آمد و من در محل نماز خود در حال دعا بودم. سپس نزدیک ظهر نزد من آمد و من را به همان حال دید. از من پرسید هنوز به همان حال نشسته‌ای؟ گفتم: بله، پیامبر (ص) فرمود: "ذکری به تو می‌آموزم که آن را سه مرتبه بگویی: «سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ کَلِمَاتِهِ»[۲۷].[۲۸]

سرانجام جویریه

وی پنج سال با رسول خدا (ص) زندگی کرد[۲۹]؛ اما از آن حضرت صاحب فرزندی نشد[۳۰]. و سرانجام در ربیع الاول سال ۵۶ هجری در مدینه از دنیا رفت[۳۱]. عمر جویریه شصت و پنج سال بوده است[۳۲]. برخی نیز تاریخ وفات وی را سال ۵۰ هجری[۳۳] و برخی ۶۰ هجری گفته‌اند[۳۴]. گفته‌اند مروان حکم، والی وقت مدینه[۳۵] بر او نماز خواند[۳۶].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۹۵.
  2. اعلام زرکلی، ج۲، ص۱۴۸.
  3. عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۵-۳۰۶؛ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، جویریه بنت حارث، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱، ص۲۷۹.
  4. ابوالربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله (ص) والثلاثه الخلفا، ج۱، ص۴۵۴؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل، ج۲، ص۱۹۲؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۲۰۱.
  5. شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ اسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۲، ص۲۵۹؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ خلیفه، ص۳۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۰.
  6. محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۰۷.
  7. محمد بن عمر واقدی، المغازی، ص۴۱۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۹.
  8. شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۱، ص۴۷۴؛ ابوالفرج شافعی حلبی، السیرة الحلبیه، ج۲، ص۳۸۰.
  9. ابوالفرج شافعی حلبی، السیرة الحلبیه، ج۲، ص۳۸۰؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۲۰۱.
  10. شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۱۱۸؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۲۰۱.
  11. ابوالفرج شافعی حلبی، السیرة الحلبیه، ج۲، ص۳۸۲؛ ابوالفرج شافعی حلبی، السیرة الحلبیه، ج۲، ص۲۹۰؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۲۰۱؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۱۱۸.
  12. ابن اسحاق، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵؛ ابن عساکر، تاریخ دمشق، ج۳، ص۲۱۸؛ عبدالرحمن سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۶، ص۴۰۶.
  13. ابوالفرج شافعی حلبی، السیرة الحلبیه، ج۲، ص۳۸۲؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۲۰۱؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۱۱۸.
  14. احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱۰؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۱۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۹؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۱، ص۴۵.
  15. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۹؛ ابوالفرج شافعی حلبی، السیرة الحلبیه، ج۳، ص۴۵۰؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۱۱.
  16. احمد بن علی مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة والمتاع، ج۱، ص۲۰۶.
  17. محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۱۱؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۹۲؛ ابن اسحاق، السیره ابن اسحاق، ص۲۶۳؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۴.
  18. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، جویریه بنت حارث، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱، ص279 ـ ۲۸۱؛ عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۶.
  19. أمتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۸۴؛ سبل الهدی و الرشاد، صالحی شامی، ج۴، ص۳۴۷ و ج۱۱، ص۲۱۱.
  20. عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۷.
  21. الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۹۴؛ سبل الهدی و الرشاد، صالحی شامی، ج۴، ص۳۴۶؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۶، ص۵۷؛ الاصابه، ابن حجر، ج۸، ص۷۴؛ الدرایة فی تخریج أحادیث الهدایه، ابن حجر، ج۲، ص۲۹۴؛ أمتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۸۲؛ اعلام، زرکلی، ج۲، ص۱۴۸.
  22. اکمال الکمال، ابن ماکولا، ج۱، ص۲۵۳.
  23. محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۴۱۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۹۴.
  24. عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۷؛ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، جویریه بنت حارث، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱، ص۲۸۱-۲۸۲.
  25. الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۰۴؛ السنن الکبری، بیهقی، ج۹، ص۷۵؛ صحیح ابن حبان، ابن حبان، ج۹، ص۳۶۳؛ اعلام الوری بأعلام الهدی، طبرسی، ج۱، ص۱۹۷؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۴۲۰؛ الاصابه، ابن حجر، ج۸، ص۷۳؛ بحار الانوار، علامه مجلسی، ج۲۰، ص۲۹۰.
  26. عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۷؛ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، جویریه بنت حارث، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱، ص۲۸۱-۲۸۲.
  27. مسند احمد، احمد بن حنبل، ج۶، ص۴۲۹؛ سنن الترمذی، ترمذی، ج۵، ص۲۱۶؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۴۲۱؛ سنن الکبری، نسائی، ج۶، ص۴۹؛ سنن ابن ماجه، قزوینی، ج۲، ص۱۲۵۱؛ سنن ابی داوود، ابن اشعث سجستانی، ج۱، ص۳۳۶.
  28. عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۸.
  29. شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۱، ص۴۷۵.
  30. ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۲۶۳.
  31. الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۴، ص۱۸۰۵؛ أمتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۸۵؛ البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۸، ص۴۹؛ الاصابه، ابن حجر، ج۸، ص۷۴.
  32. تاریخ الطبری، طبری، ج۱۱، ص۶۱۰؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج۴، ص۲۷؛ تفسیر قرطبی، قرطبی، ج۱۴، ص۱۶۶.
  33. الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۲۰؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج۴، ص۲۷.
  34. تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۳، ص۲۱۹.
  35. ابن سعد، الطبقات الکبری، جلد ص۹۵؛ و سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۹۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۴۲؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۲۹۴.
  36. عباسی، حبیب، مقاله «جویریه»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۴، ص۳۰۸؛ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، جویریه بنت حارث، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱، ص۲۸۲.