←معناشناسی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==معناشناسی== | ==معناشناسی== | ||
الف) راغب اصفهانی غیب را مصدر و معنای [[حقیقی]] آنرا [[استتار]] چیزی از چشم میداند، که مجازا به معنای اسم فاعل برای هر چیز پنهان از حواس ظاهری یا پنهان از [[علم انسان]] نیز استعمال میگردد، سپس متذکر میشود که اولا شیء [[غایب]]، نسبت به [[مردم]] غیب گفته میشود نه نسبت به [[خدا]] و ثانیا غیب تنها به [[واسطه خبر]] [[انبیا]] معلوم میگردد. با توجه به این تعریف اولا حواس و علم انسان، ملاک [[غیب و شهود]] است. ثانیا [[علم به غیب]] برای [[انسانها]] فقط از طریق انبیا ممکن است. | الف) راغب اصفهانی غیب را مصدر و معنای [[حقیقی]] آنرا [[استتار]] چیزی از چشم میداند، که مجازا به معنای اسم فاعل برای هر چیز پنهان از حواس ظاهری یا پنهان از [[علم انسان]] نیز استعمال میگردد، سپس متذکر میشود که اولا شیء [[غایب]]، نسبت به [[مردم]] غیب گفته میشود نه نسبت به [[خدا]] و ثانیا غیب تنها به [[واسطه خبر]] [[انبیا]] معلوم میگردد. با توجه به این تعریف اولا حواس و علم انسان، ملاک [[غیب و شهود]] است. ثانیا [[علم به غیب]] برای [[انسانها]] فقط از طریق انبیا ممکن است. | ||