بندگی خدا در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'بزرگی' به 'بزرگی') |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۴
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل بندگی خدا (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
بنده، مملوک[۱]، برده. در مقابل حُرّ و آزاد[۲].
﴿ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ﴾[۳].
عبد و بندۀ انسان از نظر ریشه لغوی با عبد الله و بنده خدا متفاوت است. در زبان عربی از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمیشود؛ ولی از عبد خدا به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغههای فعلی مشتق شدهاند[۴]. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از جامعه آن روز را تشکیل میدادند که به دلیل جنگهای بسیار آن دوره به اسارت درآمده، به عنوان برده، تملک و خرید و فروش میشدند.[۵]
منابع
پانویس
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۰۵.
- ↑ ابنمنظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۷۰.
- ↑ «خداوند بندهای زرخرید را مثل میزند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۰۷-۴۰۸.