مفوضه (از غلات شیعه): تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
سیدعلی [[جرجانی]] در تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم به [[فرقه]] ای با این عنوان اشاره کرده و مینویسد: «ایشان معتقدند [[خداوند]] [[خلق]] [[دنیا]] را به [[محمد]]{{صل}} تفویض کرده است»<ref>تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم، سیدعلی جرجانی، ص۱۸۳.</ref>. وی این نام را به صورت اسم مفعول ضبط کرده است. [[مرتضی]] رازی در تبصرة العوام همین مطلب را [[ذکر]] کرده و علاوه بر [[پیامبر]]، [[امامان]] را نیز به این مجموعه اضافه نموده است. وی مینویسد: «گروهی از ایشان میگویند محمد{{صل}} و امامان{{ع}} آمر و ناهی و حاکمند و خدا تفویض خلق و [[احیاء]] و [[اماته]] به ایشان کرد و [[رسول]] و امامان مستحق عبادتند و ایشان را نامها نهند به اسمای [[خدای تعالی]] و [[معتزله]] و جمله [[نواصب]] این حکایت بر علمای امامیان بندند»<ref>تبصرة العوام، مرتضی رازی، ص۱۷۶.</ref>. | سیدعلی [[جرجانی]] در تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم به [[فرقه]] ای با این عنوان اشاره کرده و مینویسد: «ایشان معتقدند [[خداوند]] [[خلق]] [[دنیا]] را به [[محمد]]{{صل}} تفویض کرده است»<ref>تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم، سیدعلی جرجانی، ص۱۸۳.</ref>. وی این نام را به صورت اسم مفعول ضبط کرده است. [[مرتضی]] رازی در تبصرة العوام همین مطلب را [[ذکر]] کرده و علاوه بر [[پیامبر]]، [[امامان]] را نیز به این مجموعه اضافه نموده است. وی مینویسد: «گروهی از ایشان میگویند محمد{{صل}} و امامان{{ع}} آمر و ناهی و حاکمند و خدا تفویض خلق و [[احیاء]] و [[اماته]] به ایشان کرد و [[رسول]] و امامان مستحق عبادتند و ایشان را نامها نهند به اسمای [[خدای تعالی]] و [[معتزله]] و جمله [[نواصب]] این حکایت بر علمای امامیان بندند»<ref>تبصرة العوام، مرتضی رازی، ص۱۷۶.</ref>. | ||
==منابع== | |||
#[[سید حسن خمینی|خمینی، سید حسن]]، [[دانشنامه فرق اسلامی]] | |||
==پانویس== | |||
{{پانویس}} | |||
نسخهٔ ۴ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۸
مقدمه
عبدالجلیل رازی در النقض میگوید: «شیعه را مفوضه نامیدهاند، چرا که ایشان میگویند خدا، قیامت، کارها را به علی(ع) تفویض میکند»[۱].
شهفور اسفراینی در التبصیر فی الدین، ایشان را همان غرابیه معرفی کرده است[۲].
سیدعلی جرجانی در تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم به فرقه ای با این عنوان اشاره کرده و مینویسد: «ایشان معتقدند خداوند خلق دنیا را به محمد(ص) تفویض کرده است»[۳]. وی این نام را به صورت اسم مفعول ضبط کرده است. مرتضی رازی در تبصرة العوام همین مطلب را ذکر کرده و علاوه بر پیامبر، امامان را نیز به این مجموعه اضافه نموده است. وی مینویسد: «گروهی از ایشان میگویند محمد(ص) و امامان(ع) آمر و ناهی و حاکمند و خدا تفویض خلق و احیاء و اماته به ایشان کرد و رسول و امامان مستحق عبادتند و ایشان را نامها نهند به اسمای خدای تعالی و معتزله و جمله نواصب این حکایت بر علمای امامیان بندند»[۴].