حکومت مطلقه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}}))
خط ۱۵: خط ۱۵:
==جستارهای وابسته==
==جستارهای وابسته==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[حکومت]]
* [[اسباب بقای حکومت]]
* [[حکومت اسلامی]]
* [[اسباب زوال حکومت]]
* [[ولایت فقیه]]
* [[اسقاط حکومت]]
* [[تشکیل حکومت الهی]]
* [[تشکیل حکومت الهی]]
* [[تغلب]]
* [[حفظ حکومت]]
* [[حق حکومت]]
* [[حکومت استبدادی]]
* [[حکومت اسلامی]]
* [[حکومت اسلامی]]
* [[حکومت الهی]]
* [[حکومت باطل]]
* [[حکومت جمهوری]]
* [[حکومت حق]]
* [[حکومت در زمان غیبت]]
* [[حکومت دینی]]
* [[حکومت دینی]]
* [[حکومت فقهی]]
* [[حکومت فقهی]]
* [[حکومت مردم بر مردم]]
* [[حکومت مطلقه]]
* [[حکومت پارلمانی]]
* [[حکومت پارلمانی]]
* [[حکومت جمهوری]]
* [[دارالحکومة]]
* [[شورا در حکومت]]
* [[فقه حکومتی]]
* [[قضاوت]]
* [[قهر در حکومت]]
* [[قیام بر ضد حکومت]]
* [[کارگزاران حکومت]]
* [[مدارا در حکومت]]
* [[منصب حکومت]]
* [[هدف حکومت]]
* [[هدف حکومت]]
* [[وظایف حکومت]]
* [[وظایف حکومت]]
* [[حفظ حکومت]]
* [[ولایت از نائب سلطان عادل]]
* [[اسقاط حکومت]]
* [[ولایت فقیه]]
* [[تغلب]]
 
* [[قیام بر ضد حکومت]]
* [[دارالحکومة]]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۴


اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث حکومت است. "حکومت مطلقه" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل حکومت مطلقه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

حکومت مطلقه، حکومتی استبدادی است که بر اساس حاکمیت فرد یا گروه ویژه‌ای بنا شده و بر پایه زور، سرکوب و خشونت استوار است. (حکومت میلیتاریستی از این گونه‌اند). در این نوع حکومت‌ها، ارادۀ مردم هیچ نقشی نداشته، مصالح مردم در نظر گرفته نمی‌شود و حاکمان، هیچ وظیفه‌ای نسبت به مردم احساس نمی‌کنند. در چنین نظامی حاکمان، حکومت را از آن خود و خاندان خود می‌دانند[۱]. در حکومت اسلامی، قانون الهی حکومت می‌کند نه شخص حاکم، و اسلام با حکومت مطلقه و استبدادی همواره در تعارض بوده است[۲]. پیامبر اسلام(ص) - که بنیانگذار حکومت اسلامی بوده و هیچ وقت چیزی از ناحیه خود و بدون اجازه خداوند بیان نمی‌کرد - در این باره می‌فرمود: "... و این که فرمانده‌ای بر شما حاکم نباشد مگر از میان خود شما یا یکی از اهل پیامبر"[۳][۴].

منابع

جستارهای وابسته

پانویس

  1. تنبیه الامة و تنزیه الملة، ص۱۰-۸؛ کتاب البیع، ج۲، ص۴۶۱؛ دراسات فی ولایة الفقیه، ج۱، ص۶.
  2. کتاب البیع، ج۲، ص۴۹۶؛ ولایت فقیه، ص۲۴؛ تنبیه الامة و تنزیه الملة، ص۱۶.
  3. الوثائق السیاسیه، ص۱۲۰، شماره ۳۳؛ عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۶۲، باب ۳۱، حدیث ۲۵۴؛ کشف المحجة، ص۱۸۰.
  4. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۸۷.