ابوسمال اسدی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
با رحلت [[رسول خدا]]{{صل}}، ابوسمال با [[طلیحه]] از مدعیان [[نبوت]] همراه شد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref> و [[خالد]] آنان را [[سرکوب]] کرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>، بعدها به [[اسلام]] گروید و مردی [[شریف]] و صاحب موقعیت شد. درب [[خانه]] او به روی افرادی که خانه نداشتند باز بود و [[خلیفه سوم]] از خانه او برای [[پذیرایی]] از مهمانانش استفاده میکرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. | با رحلت [[رسول خدا]]{{صل}}، ابوسمال با [[طلیحه]] از مدعیان [[نبوت]] همراه شد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref> و [[خالد]] آنان را [[سرکوب]] کرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>، بعدها به [[اسلام]] گروید و مردی [[شریف]] و صاحب موقعیت شد. درب [[خانه]] او به روی افرادی که خانه نداشتند باز بود و [[خلیفه سوم]] از خانه او برای [[پذیرایی]] از مهمانانش استفاده میکرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. | ||
وی که شاعر هم بود، بعدها در [[کوفه]] ساکن شد. او را از [[معمرین]] - با ۱۶۷ سال سن – برشمردهاند<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. درباره او میگویند وقتی شترش را گم کرد، گفت: خدایا! اگر آن را به من برنگردانی، [[نماز]] نمیخوانم و شترش پیدا شد<ref>ابن منظور، ج۴، ص۴۵۲.</ref>. از [[مرگ]] او اطلاعی در دست نیست.<ref>[[ | وی که شاعر هم بود، بعدها در [[کوفه]] ساکن شد. او را از [[معمرین]] - با ۱۶۷ سال سن – برشمردهاند<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. درباره او میگویند وقتی شترش را گم کرد، گفت: خدایا! اگر آن را به من برنگردانی، [[نماز]] نمیخوانم و شترش پیدا شد<ref>ابن منظور، ج۴، ص۴۵۲.</ref>. از [[مرگ]] او اطلاعی در دست نیست.<ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوسمال اسدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۶۲.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1100558.jpg|22px]] [[ | # [[پرونده:1100558.jpg|22px]] [[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|'''مقاله «ابوسمال اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۳
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
نامش سمعان بن هبیرة بن مساحق از تیره بنی اسد، از قبیله قریش[۱] است که به کنیه شهرت دارد. ابن حجر[۲] او را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) ذکر کرده است. بنابراین، صحابی نیست؛ گرچه زمان رسول خدا(ص) ایمان آورده است. کنیه ابوسمال، میان او و یک نفر دیگر مشترک است که برخی، اطلاعات دومی را با این مورد خلط کردهاند [۳].
با رحلت رسول خدا(ص)، ابوسمال با طلیحه از مدعیان نبوت همراه شد[۴] و خالد آنان را سرکوب کرد[۵]، بعدها به اسلام گروید و مردی شریف و صاحب موقعیت شد. درب خانه او به روی افرادی که خانه نداشتند باز بود و خلیفه سوم از خانه او برای پذیرایی از مهمانانش استفاده میکرد[۶].
وی که شاعر هم بود، بعدها در کوفه ساکن شد. او را از معمرین - با ۱۶۷ سال سن – برشمردهاند[۷]. درباره او میگویند وقتی شترش را گم کرد، گفت: خدایا! اگر آن را به من برنگردانی، نماز نمیخوانم و شترش پیدا شد[۸]. از مرگ او اطلاعی در دست نیست.[۹]
