زیارت امام رضا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
و چه برکتی بزرگتر از آنکه زیارت مخلصانه [[قبر]] [[امام]] [[غریبان]]، [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} سبب میگردد که این [[امام همام]]، در [[روز قیامت]] و در صحرای [[محشر]]، در سه موقعیت حساس و [[بحرانی]] [[شفیع]] [[زائران]] قبرش باشد که [[حضرت]] در این باره فرمودند: «هر کس مرا با دوری راه زیارت کند و از راه دور به زیارت من آید، در روز قیامت در سه موقف به [[یاری]] او خواهم آمد تا او را از ناراحتیهای آن حال [[نجات]] دهم: اول. در آن هنگام که نامههای [[اعمال]]، از جانب [[چپ و راست]] پخش میشوند؛ دوم. در آن وقت که از [[صراط]] میگذرد. سوم؛ در آن وقت که به پای [[میزان عمل]] میرسد و عمل او را بررسی کرده، میسنجند»<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، باب ۶۶، ص۶۲۶ و ۶۲۷؛ الامالی، ص۱۰۴.</ref><ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۲۷.</ref> | و چه برکتی بزرگتر از آنکه زیارت مخلصانه [[قبر]] [[امام]] [[غریبان]]، [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} سبب میگردد که این [[امام همام]]، در [[روز قیامت]] و در صحرای [[محشر]]، در سه موقعیت حساس و [[بحرانی]] [[شفیع]] [[زائران]] قبرش باشد که [[حضرت]] در این باره فرمودند: «هر کس مرا با دوری راه زیارت کند و از راه دور به زیارت من آید، در روز قیامت در سه موقف به [[یاری]] او خواهم آمد تا او را از ناراحتیهای آن حال [[نجات]] دهم: اول. در آن هنگام که نامههای [[اعمال]]، از جانب [[چپ و راست]] پخش میشوند؛ دوم. در آن وقت که از [[صراط]] میگذرد. سوم؛ در آن وقت که به پای [[میزان عمل]] میرسد و عمل او را بررسی کرده، میسنجند»<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، باب ۶۶، ص۶۲۶ و ۶۲۷؛ الامالی، ص۱۰۴.</ref><ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۲۷.</ref> | ||
==ثواب زیارت امام رضا== | |||
در [[روایات اسلامی]] آمده است: [[ثواب]] زیارتکننده، مانند ثواب کسی است که برای [[دفاع از دین]] و آئینش در [[راه خدا]] [[جهاد]] میکند و این جهاد، ثواب هزاران [[حج]] را خواهد داشت. | |||
[[احمد بن محمد بزنطی]] میگوید: «در [[نامه]] [[امام رضا]]{{ع}} خواندم که مرقوم داشته بودند: به [[شیعیان]] من این [[پیام]] را برسان که [[زیارت]] من معادل یک هزار حج است». | |||
احمد بزنطی میگوید: «بعد از [[شهادت امام رضا]]{{ع}}، به فرزندشان [[امام جواد]]{{ع}} عرضه داشتم: آیا ثواب زیارت پدرتان هزار حج است؟ فرمودند: آری، به [[خدا]] قسم هزار هزار حج است برای کسی که او را زیارت کند و به [[حق]] او را بشناسد»<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶۳۱. </ref>. | |||
[[حمزة بن حمران]] میگوید: «[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: نوهام در [[خراسان]]، در شهری به نام [[طوس]] به [[قتل]] میرسد، هر کس به زیارت او رود و به حق او [[عارف]] باشد و [[مقام]] او را بشناسد، [[روز قیامت]] دست او را گرفته داخل بهشتش خواهم کرد، هر چند از [[اهل]] [[گناهان بزرگ]] باشد. عرض کردم، فدایت شوم! [[شناخت]] و [[عرفان]] حق او چیست؟ فرمودند: بداند که اولاً او {{متن حدیث|إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ}} است (یعنی به [[مقام امامت]] و [[حجیت]] او [[معتقد]] باشد)، و بداند که او «[[غریب]]» است و در نهایت بداند که او را «[[شهید]]» کردهاند و هر کس با این شناخت او را زیارت کند، [[خداوند]] [[اجر]] و ثواب هفتاد هزار شهید، از شهدایی که براستی و [[حقیقت]] در رکاب [[رسول خدا]]{{صل}} کشته شدهاند، به او عطا خواهد فرمود»<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶۳۸.</ref>. | |||
در روایتی دیگر از [[امام]]{{ع}} نقل شده: «هر کس به زیارت من بیاید، لحظه آخر [[عمر]] به بازدیدش میآیم»<ref>شهید حجة الاسلام حاج آقا حسن بهشتی، امام جمعه موقت اصفهان که به همراه فرزند دو سالهاش در روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان (مصادف با سالروز شهادت آقا امیرالمؤمنان{{ع}}) توسط منافقین به شهادت رسید، میفرمود: ساعت آخر عمر پدرم (آیت حاج آقا مصحلفی بهشتی اصفهانی) بالای سر ایشان بودم، نفسهای آخر را کشید. من ساعت و دقیقه وفات ایشان را نوشتم و پارچهای روی جنازهاش کشیدم و شروع به قرائت قرآن و توسل و گریه کردم. صبح شد، به، فامیل و بستگان اطلاع دادم که سحر ایشان رحلت نموده، اما ساعت مرگ را نگفتم. شهر اصفهان به مناسبت ارتحال این عالم بزرگ تکانی خورد و مراسم تشییع باشکوه و بینظیری برگزار شد. بعد از مراسم، جوانی به من مراجعه کرد و گفت: پدر شما در ساعت ۲ و ۲۰ دقیقه نیمه شب رحلت نمودهاند. گفتم: از ساعت و دقیقه فوت تنها خودم میدانم و احدی از مردم حتی خواهر و برادرم نیز نمیدانند؛ شما کی هستی؟ خواهش میکنم خودتان را معرفی کنید! آن جوان گفت: در عالم رؤیا به حرم آقا امام رضا{{ع}} مشرف شدم، دیدم امام{{ع}} از حرم بیرون میآیند. گفتم: آقا! شما کجا میروید؟ فرمودند: هر کس به زیارت من بیاید لحظه آخر عمر به بازدیدش میروم؛ حاج آقا مصطفی بهشتی از علمای اصفهان است و لحظه آخر عمرش میباشد؛ میروم بازدید ایشان. از خواب بیدار شدم، ساعت و دقیقه را یادداشت کردم. شهید حاج حسن آقا میگوید: ساعت فوت را با نوشتهای در جیبم بود تطبیق کردم، دیدم نوشتهاش با نوشتهام دقیقا مطابق بوده دوشنبه ۲۰/۲ بعد از نیمه شب. (به نقل از حجة الاسلام قرائتی، نشریه نصیحت، شماره ۱۴۸، ص۱، ۷/۶/ ۱۳۷۴)</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص۲۰۱.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۳ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۳۰
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
در بیان آثار و برکات زیارت قبور ائمه اطهار(ع) همین سخن از امام رضا(ع) کافی است که ایشان میفرمایند: «برای زیارت هیچ قبری بار و بنه نبندید و سفر نکنید، مگر برای زیارت قبور ما اهل بیت. آری بدانید که من با زهر شهید خواهم شد و محل دفنم در غربت خواهد بود. پس هر کس برای زیارت من سفر کند، دعایش مستجاب و گناهانش آمرزیده و بخشیده خواهد شد»[۱].
و چه برکتی بزرگتر از آنکه زیارت مخلصانه قبر امام غریبان، علی بن موسی الرضا(ع) سبب میگردد که این امام همام، در روز قیامت و در صحرای محشر، در سه موقعیت حساس و بحرانی شفیع زائران قبرش باشد که حضرت در این باره فرمودند: «هر کس مرا با دوری راه زیارت کند و از راه دور به زیارت من آید، در روز قیامت در سه موقف به یاری او خواهم آمد تا او را از ناراحتیهای آن حال نجات دهم: اول. در آن هنگام که نامههای اعمال، از جانب چپ و راست پخش میشوند؛ دوم. در آن وقت که از صراط میگذرد. سوم؛ در آن وقت که به پای میزان عمل میرسد و عمل او را بررسی کرده، میسنجند»[۲][۳]
ثواب زیارت امام رضا
در روایات اسلامی آمده است: ثواب زیارتکننده، مانند ثواب کسی است که برای دفاع از دین و آئینش در راه خدا جهاد میکند و این جهاد، ثواب هزاران حج را خواهد داشت. احمد بن محمد بزنطی میگوید: «در نامه امام رضا(ع) خواندم که مرقوم داشته بودند: به شیعیان من این پیام را برسان که زیارت من معادل یک هزار حج است».
احمد بزنطی میگوید: «بعد از شهادت امام رضا(ع)، به فرزندشان امام جواد(ع) عرضه داشتم: آیا ثواب زیارت پدرتان هزار حج است؟ فرمودند: آری، به خدا قسم هزار هزار حج است برای کسی که او را زیارت کند و به حق او را بشناسد»[۴].
حمزة بن حمران میگوید: «امام صادق(ع) فرمودند: نوهام در خراسان، در شهری به نام طوس به قتل میرسد، هر کس به زیارت او رود و به حق او عارف باشد و مقام او را بشناسد، روز قیامت دست او را گرفته داخل بهشتش خواهم کرد، هر چند از اهل گناهان بزرگ باشد. عرض کردم، فدایت شوم! شناخت و عرفان حق او چیست؟ فرمودند: بداند که اولاً او «إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ» است (یعنی به مقام امامت و حجیت او معتقد باشد)، و بداند که او «غریب» است و در نهایت بداند که او را «شهید» کردهاند و هر کس با این شناخت او را زیارت کند، خداوند اجر و ثواب هفتاد هزار شهید، از شهدایی که براستی و حقیقت در رکاب رسول خدا(ص) کشته شدهاند، به او عطا خواهد فرمود»[۵].
در روایتی دیگر از امام(ع) نقل شده: «هر کس به زیارت من بیاید، لحظه آخر عمر به بازدیدش میآیم»[۶].[۷]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ عیون اخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۶۲۶.
- ↑ عیون اخبار الرضا(ع)، ج۲، باب ۶۶، ص۶۲۶ و ۶۲۷؛ الامالی، ص۱۰۴.
- ↑ محمدی، حسین، رضانامه ص ۲۷.
- ↑ عیون اخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۶۳۱.
- ↑ عیون اخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۶۳۸.
- ↑ شهید حجة الاسلام حاج آقا حسن بهشتی، امام جمعه موقت اصفهان که به همراه فرزند دو سالهاش در روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان (مصادف با سالروز شهادت آقا امیرالمؤمنان(ع)) توسط منافقین به شهادت رسید، میفرمود: ساعت آخر عمر پدرم (آیت حاج آقا مصحلفی بهشتی اصفهانی) بالای سر ایشان بودم، نفسهای آخر را کشید. من ساعت و دقیقه وفات ایشان را نوشتم و پارچهای روی جنازهاش کشیدم و شروع به قرائت قرآن و توسل و گریه کردم. صبح شد، به، فامیل و بستگان اطلاع دادم که سحر ایشان رحلت نموده، اما ساعت مرگ را نگفتم. شهر اصفهان به مناسبت ارتحال این عالم بزرگ تکانی خورد و مراسم تشییع باشکوه و بینظیری برگزار شد. بعد از مراسم، جوانی به من مراجعه کرد و گفت: پدر شما در ساعت ۲ و ۲۰ دقیقه نیمه شب رحلت نمودهاند. گفتم: از ساعت و دقیقه فوت تنها خودم میدانم و احدی از مردم حتی خواهر و برادرم نیز نمیدانند؛ شما کی هستی؟ خواهش میکنم خودتان را معرفی کنید! آن جوان گفت: در عالم رؤیا به حرم آقا امام رضا(ع) مشرف شدم، دیدم امام(ع) از حرم بیرون میآیند. گفتم: آقا! شما کجا میروید؟ فرمودند: هر کس به زیارت من بیاید لحظه آخر عمر به بازدیدش میروم؛ حاج آقا مصطفی بهشتی از علمای اصفهان است و لحظه آخر عمرش میباشد؛ میروم بازدید ایشان. از خواب بیدار شدم، ساعت و دقیقه را یادداشت کردم. شهید حاج حسن آقا میگوید: ساعت فوت را با نوشتهای در جیبم بود تطبیق کردم، دیدم نوشتهاش با نوشتهام دقیقا مطابق بوده دوشنبه ۲۰/۲ بعد از نیمه شب. (به نقل از حجة الاسلام قرائتی، نشریه نصیحت، شماره ۱۴۸، ص۱، ۷/۶/ ۱۳۷۴)
- ↑ محمدی، حسین، رضانامه ص۲۰۱.