محراب فاطمه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
* [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[یدالله حاجیزاده|حاجیزاده، یدالله]]، [[منبر و محراب (مقاله)|منبر و محراب]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']] | * [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[یدالله حاجیزاده|حاجیزاده، یدالله]]، [[منبر و محراب (مقاله)|منبر و محراب]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']] | ||
نسخهٔ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۲۲
اين مدخل از زیرشاخههای بحث محراب است. "محراب فاطمه" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل محراب فاطمه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- این محراب در جنوب محراب "تهجّد"، داخل مقصوره، یا حجره حضرت فاطمه(س) قرار دارد و بنای آن از پشت پنجرهها برای هر زائری نمایان است. در روایات اهل بیت(ع) به مناسبتهای مختلفی از این محراب یاد شده است.
- امام مجتبی(ع) میفرماید: "مادرم فاطمه(س) را شب جمعهای در محراب عبادتش دیدم که تا طلیعه صبح ایستاده بود و نام مردان و زنان مؤمن را به زبان میآورد، برایشان بسیار دعا میکرد و برای خود دعا نمیکرد، گفتم: مادر! چرا برای خود دعا نکردی؟ فرمود: پسرم! اول همسایه و سپس اهل خانه"[۱].
- در روایات دیگر از درخشش نور از چهره آن حضرت، هنگام عبادت در محراب، سخن به میان آمده است[۲].
- علاوه بر محراب اصلی، دو محراب دیگر در سمت قبله مسجد النبی وجود دارد: یکی محراب عثمانی، منسوب به سلاطین عثمانی و دیگری محراب سلیمانی که به نام سلطان سلیمان عثمانی است. این محراب پس از سال ۸۶۰ ساخته شده است[۳][۴].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الأطهار(ع)، ج۱، ص۳۱۳.
- ↑ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الأطهار(ع)، ج۲۸، ص۳۸.
- ↑ رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۲۲۲.
- ↑ حاجیزاده، یدالله، منبر و محراب، فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۴۲.