عبرت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = عبرت | |||
| عنوان مدخل = [[عبرت]] | |||
| مداخل مرتبط = [[عبرت در قرآن]] - [[عبرت در حدیث]] - [[عبرت در نهج البلاغه]] - [[عبرت در معارف دعا و زیارات]] - [[عبرت در اخلاق اسلامی]] - [[عبرت در سیره پیامبر خاتم]] - [[عبرت در فقه سیاسی]] | |||
| پرسش مرتبط = عبرت (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۸
این مدخل زیرشاخهٔ بحث عبرت است. عبرت از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: عبرت در قرآن - عبرت در حدیث - عبرت در نهج البلاغه - عبرت در معارف دعا و زیارات - عبرت در اخلاق اسلامی - عبرت در سیره پیامبر خاتم - عبرت در فقه سیاسی - پرسشهای مرتبطمقدمه
بهرهگیری از قضایا و امور مفید و بهکار بستن نتایج آن در زندگی دنیوی و روحانی؛ یعنی گذر از قضایا و موضوعات خارجی به حیات و نفس خود[۱]؛ حالتی که به معرفت مسائل مشهود از مسائل غیر مشهود منجر شود[۲]. اصل آن "عبر" به معنای گذر از حالی به حال دیگر[۳].
﴿لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ﴾[۴].
عبرت بر موضوعات مادی، عقلی و معنوی اطلاق میشود. عبرت غایت تاریخ و مبنای فلسفه تاریخ از دیدگاه قرآن است، قصص امتها، ملل، انبیا و قریهها و تمدنها به قصد تذکّر و عبرتاندوزی در قرآن کریم آمده است[۵].[۶]
منابع
پانویس
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۸.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۴۳.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۴۳.
- ↑ «به راستی در داستان آنان برای خردمندان پندی (نهفته) است» سوره یوسف، آیه ۱۱۱.
- ↑ وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۳، ص۹۴.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۰۸.