ابوسمال اسدی

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

ابوسمال اسدی در تراجم و رجال - ابوسمال اسدی در تاریخ اسلامی

مقدمه

نامش سمعان بن هبیرة بن مساحق از تیره بنی اسد، از قبیله قریش است که به کنیه شهرت دارد. ابن حجر او را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) ذکر کرده است. بنابراین، صحابی نیست؛ گرچه زمان رسول خدا(ص) ایمان آورده است. کنیه ابوسمال، میان او و یک نفر دیگر مشترک است که برخی، اطلاعات دومی را با این مورد خلط کرده‌اند .

با رحلت رسول خدا(ص)، ابوسمال با طلیحه از مدعیان نبوت همراه شد و خالد آنان را سرکوب کرد، بعدها به اسلام گروید و مردی شریف و صاحب موقعیت شد. درب خانه او به روی افرادی که خانه نداشتند باز بود و خلیفه سوم از خانه او برای پذیرایی از مهمانانش استفاده می‌کرد.

وی که شاعر هم بود، بعدها در کوفه ساکن شد. او را از معمرین - با ۱۶۷ سال سن – برشمرده‌اند. درباره او می‌گویند وقتی شترش را گم کرد، گفت: خدایا! اگر آن را به من برنگردانی، نماز نمی‌خوانم و شترش پیدا شد. از مرگ او اطلاعی در دست نیست.

منابع

1. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ابوسمال اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۱