بهشتیان
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل بهشتیان (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- کسانیاند که از گذر ایمان و عمل صالح، رضای خدا را کسب میکنند و به بهشت راه مییابند و برای همیشه از نعمتهایش بهرهمند میشوند[۱][۲].
- بهشت، پاداش خداوند به بندگان صالح خویش است[۳]. پیامبران، صدیقان، شهیدان و صالحان، به ترتیب، برترین ساکنان بهشتاند. انسان با اطاعت از خدا و رسول میتواند در بهشت همراه این بندگان خاص باشد[۴]. بهشتیان در خانههای نیک و ویژه خود به سر میبرند[۵] و میتوانند همراه پدران، همسران و فرزندان صالح خود زندگی کنند[۶]. رابطه بهشتیان با یکدیگر بسیار صمیمی و دوستانه است[۷]. لطف و فیض ویژه الهی هر روز بر بهشتیان فرو میآید[۸] و هر چه بخواهند، بیدرنگ میرسد. خستگی و رنج و دگرگونی در بهشت نیست و بهشتیان خویشتن را به کارهای بیهوده و بازیچه نمیآلایند[۹][۱۰].
- بنابر باورهای شیعه، بهشتیان را درجات و مقاماتی گوناگون است. آنان که در دنیا اهل ورع و پرهیزگاریاند، دارای مقامات والا و درجات برترند[۱۱]. "جنة النعیم"، "جنة الخلد"، "جنة القرار"، "جنة عدن"، "جنة المأوی" و "جنة الفردوس" نامهای درجات بهشتاند [۱۲]. از برخی آیات و روایات میتوان دریافت که بهشتیان در بهشت تکامل مییابند و از این رو، جایگاه آنان در بهشت، تغییرپذیر است[۱۳][۱۴].
- امام علی (ع) برای رسیدن به بهشت شرایطی را بر شمرده است که عبارتاند از: شناخت امامان معصوم (ع) و پیروی از آنان[۱۵]، پیروی نکردن از هوا و هوس[۱۶]، استوار ماندن بر حق[۱۷]، تکبر نورزیدن[۱۸]، ارج نهادن به واجبات و فرائض[۱۹]، بهرهبرداری درست از دنیا[۲۰]، وارستگی از گناه[۲۱]، انجام فرائض[۲۲] و تقوا[۲۳][۲۴].
منابع
جستارهای وابسته
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ نهج البلاغه، خ ۱۹۰.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 163.
- ↑ ﴿ وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ﴾؛ سوره زمر، آیه ۷۳.
- ↑ ﴿وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُوْلَئِكَ رَفِيقًا ﴾؛ سوره نساء، آیه ۶۹.
- ↑ ﴿ وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴾؛ سوره توبه، آیه ۷۲.
- ↑ ﴿ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ﴾؛ سوره رعد، آیه ۲۳.
- ↑ ﴿ فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴾؛ سوره طور، آیه ۱۸؛ تفسیر نمونه، ۲۲/ ۴۲۶؛ ﴿ لا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلا تَأْثِيمًا إِلاَّ قِيلا سَلامًا سَلامًا ﴾؛ سوره واقعه، آیه ۲۵- ۲۶.
- ↑ پیام قرآن، ۶/ ۳۵۸.
- ↑ ﴿ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ﴾؛ سوره رعد، آیه ۲۹؛ مفاتیح الغیب، ص ۱۰۷۳- ۱۰۶۶.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 163.
- ↑ ﴿ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴾؛ سوره سجده، آیه ۱۹؛ اسرار الآیات، ۲۱۷؛ پیام قرآن، ج ۶/ ۳۴۶.
- ↑ اللئالی الاخبار، ج ۴/ ص ۳۴۸.
- ↑ ر.ک: پیام قرآن، ۶/ ۳۶۳.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 164.
- ↑ نهج البلاغه، خ ۱۵۲ و ۱۵۶.
- ↑ نهج البلاغه، خ ۱۷۶.
- ↑ نهج البلاغه، خ ۱۷۶ و ۱۱۹.
- ↑ نهج البلاغه، خ ۱۴۴ و ۱۹۱.
- ↑ نهج البلاغه، نامه ۲۷؛ خ ۱۶۷ و ۱۹۰.
- ↑ نهج البلاغه، حکمت ۱۳۱.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۱۴۴.
- ↑ نهج البلاغه، نامه ۲۷، خطبه ۱۹۰ و ۱۶۷.
- ↑ خنهج البلاغه، طبه ۱۹۱.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 164.