نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Bahmani(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۴ توسط Bahmani(بحث | مشارکتها)
از روایات فهمیده میشود که ستیز و رویارویی حضرت مهدی (ع) با اهل کتاب، همیشه یکسان نبوده، بلکه در مواردی با دریافت جزیه، به آنان اجازه میدهد به دین خودشان برجای بمانند و با گروهی به بحث و مناظره میپردازد و آنان را با این روش، به اسلامدعوت میکند و ممکن است بگوییم در آغاز قیام، با آنان به بحث میپردازد، و با کسانی که حق را پنهان سازند، میجنگد[۱].
شهر بن حوشب میگوید: حجاج به من گفت: در قرآن آیهای است که مرا خسته کرده است و معنای آن را نمیفهمم. گفتم: کدام آیه؟ گفت: آنجا که خداوند میفرماید: ﴿وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلاَّ لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ﴾[۲]؛ و مکرّر اتفاق افتاده است که فردی نصرانی یا یهودی را پیش من میآورند و گردنش را میزنم و آنگاه به لبهایش خیره میشوم، ولی حرکتی نمیکند تا اینکه نفس او قطع میشود. شهر بن حوشب میگوید: به او گفتم: معنای آیه، این نیست که تو پنداشتی؛ بلکه مراد این است که وقتی پیش از قیامت، عیسی بن مریم از آسمان فرود آید و به حضرت قائم (ع) اقتدا کند، در آن هنگام هیچ یهودی و نصرانی نمیماند، مگر آنکه پیش از مرگ به او ایمان میآورد. حجاج پرسید: این تفسیر را از کجا فراگرفتهای و چه کسی آن را به تو آموخته است؟ گفتم: این تفسیر را امام باقر (ع) فرمود. حجاج گفت: از چشمهای زلال به دست آوردهای[۳].
عبدالله بن بکیر از امام کاظم (ع) درباره تفسیرآیه﴿وَلَهُ أَسْلَمَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا﴾[۴] سؤال کرد. امام فرمود: "این آیه درباره قائم (ع) فرود آمده است. هنگامی که علیه یهود، نصارا، صائبیان، مادیگرایان و برگشتگان از اسلام و کافران در شرق و غرب کره زمینقیام میکند و اسلام را به آنان پیشنهاد مینماید. هرکس پذیرفت، دستور میدهد که نماز بخواند و زکات بدهد و برطبق آنچه فرد مسلمان، مأمور به انجام آن است، رفتار نماید و هرکس مسلمان نشود گردنش را میزند تا آنکه در شرق و غربجهان، یک کافر بر جای نمیماند." عبدالله پرسید: قربانت گردم، در روی زمینمردم بسیاری هستند؛ چگونه حضرت میتواند همه آنان را مسلمان کند یا گردن بزند؟ امام کاظم (ع) فرمود: "وقتی خداوند چیزی را اراده کند، چیز اندک را بسیار و بسیار را اندک میگرداند"[۵][۶].
اهل کتاب، احکام خاصّی دارند و چون خدا و اصل دین را قبول دارند، از طرف حکومت اسلامی با آنان قرارداد بسته میشود تا مبلغی به عنوان "جِزیه" بپردازند و مال و جانشان محفوظ باشد و از حقوق شهروندی در جامعه اسلامی برخوردار باشند. به آنان "اهل ذِمّه" هم میگویند، چون در ذّمه و پناهحکومتمسلمین به سر میبرند[۷].
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید: