عبدالمطلب

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۲۹ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل عبدالمطلب (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

عبدالمطلب: جد پیامبر اسلام(ص) وی فرزند هاشم بن عبد مناف و بزرگ قبیله قریش در دوران خود بود و در مکه می‌زیست. از مردان پاکی بود که در عصر جاهلیت و شرک، به پاکی و نیکی زندگی کرد. به خدا عقیده داشت و دوران کودکی حضرت محمد(ص) را درک کرده بود. ماجرای حمله سپاه ابرهه به کعبه و نابودی فیل سواران در زمان او اتفاق افتاد. هنگام درگذشت او، حضرت محمد(ص) هشت ساله بود. قبر او در قبرستان ابوطالب در مکه است[۱].

مقدمه

سرپرستی عبدالمطلب

  • پس از مرگ آمنه، رسول خاتم(ص) تحت تکفل جدش عبدالمطلب قرار گرفت. رسم آن زمان چنان بود که هر روز در کنار کعبه برای عبدالمطلب فرش پهن می‌کردند و فرزندانش در اطراف آن فرش، روی زمین می‌نشستند تا عبدالمطلب می‌آمد و روی آن فرش می‌نشست و فرزندان همراه او روی فرش مینشستند. رسول اکرم(ص) گاهی روی آن فرش می‌رفت و عموهای آن حضرت، مانع وی می‌شدند؛ ولی عبدالمطلب به آنها می‌گفت که فرزندم را رها کنید که به خدا قسم! صاحب مقام بزرگی خواهد شد. سپس او را می‌گرفت و در کنار خود، روی فرش می‌نشاند[۳].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید: