لوح محفوظ در حدیث
لوح محفوظ در حدیث از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: لوح محفوظ در قرآن - لوح محفوظ در حدیث - لوح محفوظ در کلام اسلامی - پرسش مرتبط نداردروایات دربارۀ منبع علم بودن لوح محفوظ برای امام
روایاتی در رابطۀ منبع بودن لوح محفوظ برای علم امام وارد شده است مانند:
- امیرالمؤمنین (ع) میفرمایند:[۱] «أَنَا صَاحِبُ اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ أَلْهَمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِلْمَ مَا فِيه»[۲]
- در ضمن حدیثی طولانی از امیرالمؤمینن (ع) آمده است:[۳] محمد (ص) صاحب جمع است و من صاحب نشر، محمد صاحب بهشت است و من صاحب دوزخ هستم. به دوزخ میگویم: این را بگیر و این یک را واگذار. محمد صاحب مکان و من صاحب ریزش و من صاحب لوح محفوظم که خدا به من الهام نموده آنچه در لوح است.»[۴]
- امام صادق(ع) فرمودند: "خداوند علمی دارد که جز خودش نمیداند و علمی دارد که فرشتگان و پیامبران را از آن آگاه ساخته، آنچه را به فرشتگان و پیامبران و رسولانش داده ما میدانیم"[۵].
- از امام کاظم (ع) سؤال شد آیا پیامبر (ص) وارث همۀ پیامبران است؟ حضرت فرمود: آری. سؤال شد: آیا از دوران آدم تا به خود آن حضرت؟ امام فرمود: خدا هیچ پیغمبری را مبعوث نکرده جز اینکه پیامبر (ص) از او اعلم است، سپس حضرت فرمود: «ما وارث قرآنیم که در آن است آنچه کوهها را به گردش آورد و زمین را بشکافد و مردگان را به گفتار آورد و به راستی در کتاب خدا آیاتی است که هر چه به وسیلۀ آن خواسته شود به اذن خدا تحقق یابد و خدا همه را در ام الکتاب برای ما مقرر داشته است. به راستی خدا میفرماید: ﴿وَمَا مِنْ غَائِبَةٍ فِي السَّمَاء وَالأَرْضِ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ﴾[۶] و میفرماید: ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ﴾؛[۷] و ماییم که خدای عزوجل ما را برگزیده است و به ما ارث داده این کتابی را که در آن شرح و بیان هر چیزی است.»[۸]
پرسشهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۴: «من صاحب و عالم بر لوح محفوظم و خداوند تمام آنچه را از علوم و دانشها در آن است بر من الهام فرموده است.»
- ↑ ر.ک. غرویان، محسن، میرباقری، سید محمد حسین، غلامی، محمد رضا، بحثی مبسوط در آموزش عقاید، ص ۴۳.
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص ۴.
- ↑ ر.ک. حسینی میلانی، سید علی، با پیشوایان هدایتگر، ج ۴، ص ۱۹۸.
- ↑ ر.ک. دیاری بیدگلی، محمد تقی و نیری، عصمت و قاسمی، حسین، بررسی علم غیب ائمه در مکتب کلامی علامه طباطبایی و شاگردان وی.
- ↑ سورۀ نمل، آیۀ ۷۵
- ↑ سورۀ فاطر، آیۀ ۳۲
- ↑ ر.ک. رستمی، محمد زمان، آلبویه، طاهره، علم امام ۲.