مدیریت در فقه سیاسی
دخالت مستقیم در کارها
یکی مباحث مطرح در علم مدیریت، نحوۀ ارتباط و تصدی و مدیریت امور توسط مدیر است. به این نحو که آیا در کارها نظارت و مدیریت داشته باشد یا به صورت مستقیم انجام آنها را بر عهده گیرد. نظام اداری، توانی است که همۀ انسانها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینۀ رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهم آفات نظام اداری دخالت مستقیم در کارها است. مراقبت و نظارت و اطلاع یافتن از مجاری امور در سازمان، نباید مدیریت را به دخالت مستقیم در مسئولیتهای سازمان بکشاند؛ زیرا این عمل اعتماد نیروها را از میان میبرد و میزان کارایی آنها را کاهش میدهد و آنها را به سردی و بیتفاوتی و سرخوردگی وا میدارد[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۱.
- ↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۲، ص ۲۶.