مدیریت در فقه سیاسی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث مدیریت است. مدیریت از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: مدیریت در قرآن - مدیریت در فقه سیاسی - مدیریت در نهج البلاغه - مدیریت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - پرسش مرتبط ندارددخالت مستقیم در کارها
یکی مباحث مطرح در علم مدیریت، نحوۀ ارتباط و تصدی و مدیریت امور توسط مدیر است. به این نحو که آیا در کارها نظارت و مدیریت داشته باشد یا به صورت مستقیم انجام آنها را بر عهده گیرد. نظام اداری، توانی است که همۀ انسانها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینۀ رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهم آفات نظام اداری دخالت مستقیم در کارها است. مراقبت و نظارت و اطلاع یافتن از مجاری امور در سازمان، نباید مدیریت را به دخالت مستقیم در مسئولیتهای سازمان بکشاند؛ زیرا این عمل اعتماد نیروها را از میان میبرد و میزان کارایی آنها را کاهش میدهد و آنها را به سردی و بیتفاوتی و سرخوردگی وا میدارد[۱].[۲]
شتابزدگی
یکی از آفتهای مدیریت و طبعاً نظام اداری، شتابزدگی در اتخاذ تصمیمات و اجرای آنهاست. نظام اداری، توانی است که همۀ انسانها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهد و علم بهم خورد، ناگزیر زمینۀ رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهم آفات نظام اداری شتابزدگی، است. قرآن انسان را بالطبع، عجول و شتاب زده معرفی کرده است ﴿وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا﴾[۳] ولی به عنوان یک خصلت نکوهیده و خطرناک در مدیریت خطر شتابزدگی بیش از میزان خطری است که انسان در کارهای فردی و عادی خود با شتابزدگی به استقبال آن میشتابد[۴].[۵]
منابع
پانویس
- ↑ فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۱.
- ↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۲، ص ۲۶.
- ↑ «و آدمی شتابگر است» سوره اسراء، آیه ۱۱.
- ↑ فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.
- ↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۲، ص ۱۵۱.