زاره

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مقدمه

بندری در خلیج فارس و نزدیک به قطیف است.[۱] زاره از شهرهای مهم و معروف بحرین به شمار میرفته[۲] که مرزبانی ایرانی در آن مستقر بوده[۳] و این نشان از مرکز اداری بودن این مکان است. پس از وفات حضرت رسول(ص) معکبر -مرزبان زاره-[۴] به بهانه حوادث رده، در زاره پناه گرفت و اعلام سرکشی کرد. زردشتیانی که در قطیف گردآمده بودند نیز به او پیوستند و از پرداخت جزیه امتناع کردند. علاء حضرمی در دوران خلافت ابوبکر این قلعه را محاصره و سپس در ابتدای خلافت عمر بن خطاب و در سال ۱۳ هجری - پس از آنکه براء بن مالک، معکبر را به قتل رساند - با بستن آب بر روی متمردین، آنها را مجبور به تسلیم کرد.[۵] افراد باقی مانده، با دادن یک سوم شهر و یک سوم طلاها و نقره‌های موجود در آنجا[۶] و نیز نیمی از زمینهای خارج، شهر، با او مصالحه کردند.[۷] این شهر اکنون از بین رفته و به جای آن روستایی به نام رماده خودنمایی می‌‌کند. این روستا را به این علت رماده نامیده‌اند که بر شهر سوخته و خاکستر برجای مانده از شهر زاره ساخته شده است[۸][۹]

منابع

پانویس

  1. الحربی المناسک، ۶۲۱ المسعودی، مروج الذهب، ج ۱: ۱۱؛ و در یاقوت معجم البلدان ج ج ۹۰۷ و الزبیدی تاج العروس، ج۳، ص۲۳۰ روستایی بزرگ توصیف شده است.
  2. الحربی، المناسک ۶۲۱
  3. بنگرید به «مرزبان زاره» در فصل ششم کتاب «بحرین در صدر اسلام».
  4. عرب به این دلیل نام معکبر را به او داده که دست و پاهای مجرمان را قطع میکرده است. الطبری ۱/ق۲، ۹۸۵
  5. ابو عبید الأموال ۲۱۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۸۶؛ ابن سعد ۴ ق ۲-۷۸؛ خلیفة بن خیاط، التاریخ، ج۱، ص۹۴-۹۳؛ و در روایت دیگر گفته شده که در عهد ابوبکر فتح شده است. الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج ۲، ص۱۵۱ یاقوت معجم البلدان، ج ۲: ۹۰۷.
  6. خلیفة بن خیاط التاریخ ج ۱ ۹۴، البلاذری، فتوح البلدان: ۸۶-۸۵
  7. البلاذری، فتوح البلدان ۸۶
  8. الحربی المناسک ۶۶ مقدمۀ حمد الجاسر: ۶۲۱ (پانوشت)؛ و مسلم گفته است اکنون جای دقیق آن فریق زاره نام دارد و در نزدیک روستای عوامیه قرار گرفته که بر روی آن چند کاخ ساخته شده، ساحل الذهب الأسود: ۲۶؛ و ابوسعید جنابی در سال ۲۸۶ ه ق وقتی نتوانست زاره را فتح کند آن را به آتش کشید، شرح دیوان ابن مقرب به نقل از احسانی، تحفة المستفید ج ۱ ۲۵۶ دیوان ابن مقرب: ۶۳۹
  9. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.