ثقلین
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ثقلین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
ثقلین: تثنیۀ ثقل، یعنی سنگین، نفیس، با ارزش. به صورت ثقل هم خواندهاند[۱].
مقدمه
- ثقلین یعنی دو میراث سنگین و عظیم که یادگار پیامبر میان امّت است، یکی قرآن (ثقل اکبر) و دیگری عترت و اهل بیت (ثقل اصغر)[۲].
- در روایات فراوانی، ضرورت تمسّک به ثقلین، جدایی ناپذیری ثقلین از هم، برجای گذاشتن ثقلین در میان امت از سوی پیامبر و ورود ثقلین بر حوض کوثر مطرح شده است.
- حدیث ثقلین از احادیث مشهور است که فضیلت اهل بیت را میرساند: الگو:متن حدی[۳] در کاربرد قرآنی، ثقلین به جن و انس هم گفته شده است ﴿سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلانِ﴾[۴]، چراکه این دو گروه بر جانداران دیگر برتری دارند.[۵][۶]
ثقلین در فرهنگنامه دینی
- تثنیة ثَقَل است. ثَقل یعنی آنچه ارزشمند، نفیس و سنگین باشد. ثَقَلین، یا ثِقلین یعنی دو چیز ارزشمند و عظیم. پیامبر خدا(ص) فرمود: من میروم، اما دو امانت سنگین نزد شما بر جای میگذارم: یکی قرآن، دیگری اهل بیت و عترت. حدیث و سخنی که به این دو میراث و امانت اشاره دارد، به "حدیث ثَقَلین" معروف است.
- قرآن را ثِقل اکبر و عترت را ثِقل اصغر گویند. در قرآن واژه ثَقَلان به کار رفته است﴿سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلانِ﴾[۷] و اشاره به دو گروه بزرگ از جانداران و مخلوقات الهی یعنی انسان و جنّ است[۸].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۷۹.
- ↑ مجمع البحرین، واژه ثقل
- ↑ اثبات الهداة، ج ۳ ص ۸ و ۱۷
- ↑ الرحمن آیه ۳۱
- ↑ مجمع البحرین
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۷۹.
- ↑ به زودی به حساب شما ای دو گروه گرانسنگ (آدمی و پری) میپردازیم؛ سوره الرحمن، آیه ۳۱.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص:۱۴.