ثقلین

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

ثقلین در قرآن | ثقلین در حدیث | ثقلین در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ثقلین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

ثقلین، تثنیه ثَقَل است. ثَقل یعنی آنچه ارزشمند، نفیس و سنگین باشد. ثَقَلین، یا ثِقلین یعنی دو چیز ارزشمند و عظیم. پیامبر خدا(ص) فرمود: من می‌روم، اما دو امانت سنگین نزد شما بر جای می‌گذارم: یکی قرآن، دیگری اهل بیت و عترت. حدیث و سخنی که به این دو میراث و امانت اشاره دارد، به "حدیث ثَقَلین" معروف است. قرآن را ثِقل اکبر و عترت را ثِقل اصغر گویند. در قرآن واژه ثَقَلان به کار رفته است﴿سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلانِ﴾ و اشاره به دو گروه بزرگ از جانداران و مخلوقات الهی یعنی انسان و جنّ است.

مقدمه

• ثقلین یعنی دو میراث سنگین و عظیم که یادگار پیامبر میان امّت است، یکی قرآن (ثقل اکبر) و دیگری عترت و اهل بیت (ثقل اصغر).
• در روایات فراوانی، ضرورت تمسّک به ثقلین، جدایی ناپذیری ثقلین از هم، برجای گذاشتن ثقلین در میان امت از سوی پیامبر و ورود ثقلین بر حوض کوثر مطرح شده است.
• حدیث ثقلین از احادیث مشهور است که فضیلت اهل بیت را می‌رساند: «إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي‏» در کاربرد قرآنی، ثقلین به جن و انس هم گفته شده است ﴿سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلانِ﴾، چراکه این دو گروه بر جانداران دیگر برتری دارند.

جستارهای وابسته

منابع

• محدثی، جواد، فرهنگ غدیر
• محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید: