مفوضه (از غلات شیعه)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Bahmani (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۸ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

مقدمه

عبدالجلیل رازی در النقض می‌‌گوید: «شیعه را مفوضه نامیده‌اند، چرا که ایشان می‌‌گویند خدا، قیامت، کارها را به علی(ع) تفویض می‌‌کند»[۱].

شهفور اسفراینی در التبصیر فی الدین، ایشان را همان غرابیه معرفی کرده است[۲].

سیدعلی جرجانی در تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم به فرقه ای با این عنوان اشاره کرده و می‌‌نویسد: «ایشان معتقدند خداوند خلق دنیا را به محمد(ص) تفویض کرده است»[۳]. وی این نام را به صورت اسم مفعول ضبط کرده است. مرتضی رازی در تبصرة العوام همین مطلب را ذکر کرده و علاوه بر پیامبر، امامان را نیز به این مجموعه اضافه نموده است. وی می‌‌نویسد: «گروهی از ایشان می‌‌گویند محمد(ص) و امامان(ع) آمر و ناهی و حاکمند و خدا تفویض خلق و احیاء و اماته به ایشان کرد و رسول و امامان مستحق عبادتند و ایشان را نامها نهند به اسمای خدای تعالی و معتزله و جمله نواصب این حکایت بر علمای امامیان بندند»[۴].

منابع

  1. خمینی، سید حسن، دانشنامه فرق اسلامی

پانویس

  1. النقض، عبدالجلیل رازی، ص۵۳۸.
  2. التبصیر فی الدین، شهفور اسفراینی، ص۱۲۸.
  3. تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم، سیدعلی جرجانی، ص۱۸۳.
  4. تبصرة العوام، مرتضی رازی، ص۱۷۶.