استخفاء
مقدمه
- استخفاء: طلب پنهان کردن[۱]، پنهان کاری [۲]، استتار، مخفی کاری و سرپوش گذاشتن[۳]. از "خفی" به معنای پوشانیدن و سِتر [۴] در مقابل علانیه (آشکار کردن) [۵].
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ
[۶].
- اخفاء و اعلان (ابداء) در اعمال و نیات بهکار میرود[۷]. در جامعه انسانی اعمال و نیات بسیاری در ارتباطات میان مردم و در حوزه فردی به صورت آشکار یا پنهان تحقق مییابد که هیچ یک از محضر خداوند پوشیده نمیماند:
إِنْ تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ
[۸]؛ لذا این اصل مهم اخلاقی که "عالم محضر خداست"، راهنما و تنظیم کننده رفتار انسانی، اعم از فردی، سیاسی، اجتماعی و... است:
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى
[۹][۱۰].
منابع
پانویس
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۲۹۰.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۰۶.
- ↑ احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۵۹۶.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۲۰۲.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۱۳.
- ↑ «(کارهای خود را) از مردم پوشیده میدارند و از خداوند پوشیده نمیتوانند داشت در حالی که او با آنان است» سوره نساء، آیه ۱۰۸.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۹۷.
- ↑ «بگو آنچه در دل دارید اگر پنهان کنید یا آشکار گردانید خداوند آن را میداند» سوره آل عمران، آیه ۲۹.
- ↑ «آیا ندانسته است که خداوند میبیند؟» سوره علق، آیه ۱۴.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۷۶.