اسطوره در فقه سیاسی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اسطوره است. اسطوره از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: اسطوره در قرآن - اسطوره در فقه سیاسی - اسطوره در فلسفه دین و کلام جدید - پرسش مرتبط نداردمقدمه
اسطوره: احادیث بیسروته[۱]، اباطیل مکتوب [۲]، سطور ساخته شده و جعلی [۳] و افسانههای پیشینیان[۴]؛ ﴿إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ﴾[۵].
بعضی محققان اسطوره را همریشه با ایستوریای یونانی میدانند که دو کلمه "history" (تاریخ) و "story" (داستان) انگلیسی از آن مشتق شدهاند[۶].
یکی از سیاستهای مشرکان برای تکذیب قرآن کریم و آیات الهی، اسطورهخواندن آن بود. ازآنجاکه هیچ تمدن و ملتی از افسانههای باستانی و اسطورههای خیالی یا خرافی -که جزئی از فرهنگ آنها را تشکیل میدهد- خالی نیست، این اتهام به قرآن کریم آن را از حد کلام وحی و معجزه الهی که حاوی احکام و قوانین فردی و اجتماعی متعالی است، به سطح افسانههای باستانی و تخیّلی اقوام و ملل دیگر تنزّل میدهد.
در فرهنگ سیاسی، اسطوره متضمن توصیف افعال خدایان یا وقایع خلاف عادت است و در میان ملل مختلف، متنوع و گوناگون است و ملتها از آن در آموزشدادن یا رفع نگرانیها استفاده میکنند. عدهای اسطوره را محصول خرافات و اندیشههای غیر واقعی و عدهای آن را باعث بیان احساسات درباره جهان و حراست از ارزشهای اخلاقی و شعائر آن دانستهاند[۷].[۸]
منابع
پانویس
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۸۱۹.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۳. ابنمنظور، لسان العرب، ج۴، ص۳۶۳.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۱۲۶.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۰۶.
- ↑ «چون آیات ما را بر او بخوانند میگوید: افسانههای پیشینیان است» سوره قلم، آیه ۱۵.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۲۶۹.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۷۱-۲۷۲.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص۹۰.