ام‌الحسن بنت امام حسن مجتبی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

مادرش «ام‌بشیر» دختر ابومسعود عقبة بن عمرو بن ثعلبه خزرجی از قبیله خزرج انصار بوده است. وی همسر عبدالله بن زبیر بود. پس از کشته شدن عبدالله، برادرش زید او را برداشت و با خود از مکه به مدینه برد. بیش از این از سرگذشت او اطلاعی در دست نیست[۱].[۲]

منابع

پانویس