امعریان خثعمیه
مقدمه
وی بانویی مجاهد و مؤمن و از اصحاب امیرالمؤمنین علی(ع) میباشد. ممکن است او و امهیثم یک فرد باشند. همسرش ابوعریان هیثم بن اسود بود که در جنگ صفین در رکاب امیرالمؤمنین علی(ع) علیه معاویه جنگید[۱]. به هنگام شهادت آن حضرت، امعریان این ابیات را در سوگ ایشان سرود. && الا عیننی فاحتفلا سنینا *** و بکینا امیرالمؤمنینا الا یا خیر من رکب المطایا *** وذللها و من رکب السفینا یقیم الحد لا یرتاب فیه *** و یقضی بالفرائض مستبینا کانّ الناس مذ فقدوا علیا *** نعام جال فی بلد سنینا فلا تشمت معاویة بن حرب *** فان بقیة الخلفاء فینا و کنّا قبل مقتله بخیر *** نری مولی رسول الله فینا &&[۲] ای دیدگان من! سالها گرد هم نشینید و برای ما بر امیرمؤمنان گریه کنید. دریغا بر بهترین سوارکار و رام کننده اسبهای بارگی و برترین کسانی که بر کشتی سوار شدهاند. او که بدون آنکه تردید به خود راه دهد اجرای حد را برپا میداشت و احکام دشوار میراث را به روشنی صادر میکرد. گویی مردم از زمانی که علی(ع) را از دست دادهاند چونان شتر مرغان سرگشته در سرزمین قحطی زدهاند. هان ای معاویه پسر حرب! دلخوش مباش و سرزنش مکن که بازمانده خلیفگان راستین میان ما هستند. ما پیش از کشته شدن او در خیر و نیکی بودیم که بهترین دوست و وابسته پیامبر خدا را میان خود میدیدیم.[۳]
منابع
پانویس
- ↑ شرح نهجالبلاغه، ج۴، ص۹۲؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۴۲۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۱۸۰.
- ↑ مقتل امیرالمؤمنین، ص۱۱۰.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۷۲.