ام اسحاق در تاریخ اسلامی
مقدمه
ام اسحاق دختر طلحه، همسر امام حسن مجتبی (ع) بود. آن حضرت هنگام شهادت به برادرش امام حسین فرمود: برادر! من از این زن راضی هستم، نگذارید که او از خانههایتان خارج شود. امام حسین با او ازدواج کرد و خداوند فاطمه و عبدالله را به ایشان داد[۱].
بر اساس برخی از منابع متأخر او در کربلا حضور داشته است. بر همین اساس، نقل شده که او در روز عاشورا فرزندی به دنیا آورد که او را عبدالله نامیدند. او به دست عبدالله غنوی یا هانی بن ثبیت حضرمی با تیر مجروح شد. امام حسین خون او را به سوی آسمان پاشید و خونش به زمین بازنگشت[۲].
منابع
پانویس
- ↑ الاغانی، ج۱۹، ص۱۱۴؛ منتخب التواریخ، ص۲۴۱؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۱۴۶؛ ذخیرة الدارین، ص۱۶۱.
- ↑ مزینانی، محمد صادق، نقش زنان در حماسه عاشورا، ص:۲۵۲-۲۵۳.