حسن بن قاسم بجلی کوفی

(تغییرمسیر از حسین بن قاسم)

آشنایی اجمالی

حسن بن قاسم بن حسین بجلی کوفی[۱] ملقب به تمار[۲]، از راویان شیعه است. اگرچه در برخی منابع شخصی با نام حسن بن قاسم از اصحاب امام رضا(ع) شمرده شده[۳]، اما به دلیل تفاوت فاحش طبقه و زمان حیات، این شخص قطعاً با راوی مورد بحث متحد نیست. حسن بن قاسم از محدثانی همچون علی بن ابراهیم معلی، محمد بن عبدالله بن صالح، بشیر بن ابراهیم و ثبیر بن ابراهیم بن شیبان حدیث آموخته و روایت کرده است[۴]. وی دارای شاگردانی چون احمد بن محمد بن سعید (ابن عقده) می‌باشد که فراوان از وی نقل حدیث نموده است[۵]. ابن عقده آثاری چون کتاب علی بن ابی رافع و کتاب علی بن عبیدالله بن محمد را از طریق وی روایت کرده است[۶].

نام راوی در کتب رجالی قدما ذکر نشده است و از این رو برخی محققان وی را به دلیل جهالت تضعیف کرده‌اند[۷]؛ با این حال، برای اثبات حسن حال او تنها به راه‌های غیرمستقیم شناخت وی استناد شده است. گروهی از علما با تکیه بر روایت محدث جلیل‌القدر ابن عقده از او[۸] و همچنین مضامین روایاتش که بر حقانیت شأن امامت امیرمؤمنان(ع) دلالت دارد[۹]، به حسن حال و تشیع وی استدلال نموده‌اند. بر همین اساس، نام وی در برخی متون متأخر در زمره فقهای شیعه نیز درج شده است[۱۰].[۱۱]

منابع

پانویس

  1. طوسی، الأمالی، ص۳۴۲، ح۶۹۹؛ بحار الأنوار، ج۱۰۰، ص۱۷۱، ح۱؛ جامع أحادیث الشیعه، ج۱۸، ص۴۴۴.
  2. سنن الدارقطنی، ج۲، ص۱۲۱، ح۲۰۴۹: حدثنا أحمد بن محمد بن سعید، أخبرنی الحسن بن القاسم التمار، ثنا علی بن ابراهیم بن المعلی، ثنا عمر بن محمد بن عمر بن علی بن الحسین...، عن علی: أن بعض البادیة جائوا إلی رسول الله(ص)، فقالوا: هل علینا زکاة الفطر؟....
    الأغانی، ج۱۶، ص۳۸۲: أخبرنی الحسن بن القاسم البجلی الکوفی قال: حدثنا علی بن إبراهیم بن المعلی؛
    إکمال الکمال، ج۱، ص۳۶۸: بنین بن ابراهیم، عن سلیمان بن بلال؛ و روی عنه الحسن بن القاسم البجلی؛
    مسند أبی حنیفه، ص۱۶۰-۱۶۱ پس از نقل حدیث نبوی: «أن النبی(ص) نهی عن بیع و شرط. البیع باطل، و الشرط باطل». رواه ابن عقدة، عن الحسن بن القاسم البجلی}}.
    ابن حجر عسقلانی در عنوان ثبین بن إبراهیم بن شیبان نوشته است: روی عن جعفر الصادق؛ و عنه الحسین ابن قاسم ذکره ابن عقدة فی الشیعة. (لسان المیزان، ج۲، ص۸۲، ش۳۲۷).
  3. رجال الکشی، إختیار معرفة الرجال، ص۶۱۳، ش۱۱۴۳.
  4. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۱۷۲؛ ج۱۴، ص۴۲۵؛ طوسی، الأمالی، ص۳۳۶، (ح ۶۸۳) و ۳۴۲، (ح ۶۹۹).
  5. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۱۷۲.
  6. طوسی، الفهرست، ص۲۷۷، ش۴۰۴؛ رجال النجاشی، ص۶، ش۲.
  7. تهذیب المقال، ج۲، ص۶۸؛ تهذیب المقال، ج۱، ص۱۸۲.
  8. نجاشی درباره‌اش نوشته است: رجل جلیل فی أصحاب الحدیث، مشهور بالحفظ، و الحکایات تختلف عنه فی الحفظ و عظمه، و کان کوفیا زیدیا جارودیا علی ذلک حتی مات، و ذکره أصحابنا لاختلاطه بهم و مداخلته إیاهم و عظم محله و ثقته و أمانته. (رجال النجاشی، ص۹۴، ص۲۳۳).
  9. ابن عقده، فضائل أمیرالمؤمنین(ع)، ص۱۱۸-۱۲۱؛ نیز ر.ک: من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۳۸۱-۳۸۴، ح۵۸۳۳؛ و....
  10. موسوعة طبقات الفقهاء، ج۴، ص۱۵۰-۱۵۱، ش۱۳۶۵.
  11. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۵۶۰-۵۷۷.