حقیقت مرگ و زندگی در قرآن (مقاله)
حقیقت مرگ و زندگی در قرآن عنوان مقالهای است که با زبان فارسی که به بررسی حقیقت مرگ و زندگی در قرآن میپردازد. این مقالهٔ به قلم خلیل منصوری نگاشته شده و در (آبان ۱۴۰۳) انتشار یافته است[۱].
| حقیقت مرگ و زندگی در قرآن | |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| نویسنده | خلیل منصوری |
| موضوع | |
| مذهب | شیعه |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | آبان ۱۴۰۳ |
| ناشر الکترونیک | وبگاه سماموس |
چکیدهٔ مقاله
حقیقت مرگ و زندگی از منظر قرآن از مباحث بنیادین در آموزههای اسلامی است. این نوشتار با رویکرد قرآنی و به روش توصیفی-تحلیلی به بررسی ماهیت مرگ و زندگی و رابطه آنها میپردازد. بررسیهای این پژوهش نشان میدهد که از نظر قرآن، مرگ و حیات هر دو از مخلوقات الهی هستند و مرگ نقیض زندگی نیست، بلکه امری وجودی است که نقش انتقال نفس از یک نشئه به نشئه دیگر را بر عهده دارد. این پژوهش با استناد به آیات قرآن کریم، سه نکته اساسی را تبیین میکند: اول آنکه حقیقت مرگ «توفی» (گرفتن تمام و کمال نفس) است نه «فوت» (نیستی)؛ دوم اینکه مرگ در دنیا و برزخ و قیامت رخ میدهد اما پس از آن، آخرت نشئه حیات محض است؛ و سوم آنکه برخی افراد همچون معصومین(ع) و شهدا تنها یک مرگ را تجربه میکنند. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که توجه به حقیقت مرگ و باور به حسابرسی اخروی، نقش اساسی در تغییر سبک زندگی انسان دارد و میتواند موجب گرایش به توحید، پرهیز از شرک، انجام عمل صالح و توجه به ربوبیت الهی شود. این مقاله با تکیه بر آیات قرآن و روایات، نگاه جامع اسلام به فلسفه مرگ و زندگی و آثار عملی آن در زندگی انسان را تبیین میکند.