حملة بن جويه كنانی در تاریخ اسلامی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

وی حملة بن جُوَیة بن عبدالله بن نَضْلَه، منسوب به قبیله کنانه است[۱]. در نسبت، افزون بر کنانی، وی را حارثی نیز گویند و این به جهت انتساب وی به «حارث بن غَنْم» از زیر شاخه‌های قبیله بزرگ کنانه است[۲]. نام وی «حنظله» نیز گفته شده[۳] که تصحیف است، چنان که نام پدرش را «حویه» هم گفته‌اند[۴]، اما صحیح آن جویه است. ابن حجر[۵] شرح حال او را در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) آورده است. ابن عساکر[۶] گوید: وی عصر رسول خدا(ص) را درک کرد و در نبرد یرموک (سال ۱۳) شرکت داشت. گزارش‌های کتاب‌های تاریخی حضور او را در فتوحات تأیید می‌کنند. ابن عساکر[۷] درباره او گزارش می‌دهد که وی در نبرد یرموک در جناح چپ لشکر مسلمانان بود و با افراد رومی جنگید. چنان که طبری[۸] در یادکرد از نبرد قادسیه (سال ۱۴) از افراد صاحب رأیی که سعد بن ابی‌وقاص پیش از آغاز نبرد، آنان را برای مذاکره با فرمانده لشکر ایران (رستم) فرستاد سخن گفته و حملة بن جُویه کنانی را از جمله آن افراد معرفی می‌کند[۹]. حملة بن جویه همچنین در سال ۲۱ در فتوحات ارمینیه شرکت کرد و به عنوان یکی از شاهدان پیمان‌نامه مسلمانان با اهل موقان (از شهرهای آذربایجان) بود[۱۰]. حملة بن جویه پس از فتوحات در زمان عثمان فرماندار قومس (استان سمنان فعلی) شد و پس از آن به عنوان مسئول بیت‌المال امام علی(ع) در کوفه برگزیده شد[۱۱]. فرزند وی مکلبه نام دارد[۱۲].[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. نسب کامل وی را بنگرید: ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۳۵؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۱۷۰.
  2. بنگرید: پاورقی- محقق انساب سمعانی، ج۴، ص۱۲، چاپ هند.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۵.
  4. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۵، ص۳۲۱.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۵.
  6. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۵، ص۳۲۱.
  7. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۵، ص۳۲۲.
  8. طبری، تاریخ، ج۳، ص۴۹۶.
  9. ر.ک: ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۴۵۶؛ البته نام پدرش در ایم منبع حویه ضبط شده است.
  10. طبری، تاریخ، ج۴، ص۱۵۷.
  11. ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۳۵؛ بلاذری، الانساب، ج۲، ص۳۷۰ و ج۱۱، ص۱۳۹؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۱۷۰؛ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۱۳۱.
  12. ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۲۴۴.
  13. داداش‌نژاد، منصور، مقاله «حملة بن جويه كنانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۲۸.