آشنایی اجمالی

تنها ابن حجر[۱]، مدخلی با عنوان «حنظله والد علی» به او اختصاص داده و شرح حال او را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) آورده و می‌گوید: عصر رسول خدا(ص) را درک کرد. ابن حجر چون به سند روایتی برخورده که در آن «علی بن حنظله» خبری را درباره رفتاری از عمر به واسطه پدرش که دوست و رفیق عمر بود[۲] نقل می‌کند چنین عنوانی را به وی اختصاص داده است. بر اساس خبر یاد شده حنظله نقل می‌کند که سالی در ماه رمضان که هوای مدینه ابری بود، مردم با گمان اینکه خورشید غروب کرده، روزه خود را افطار کردند، اما پس از آن آفتاب برآمد، عمر دستور داد کسانی که افطار کرده‌اند، بعد از ماه رمضان قضای روزه را به جای آورند[۳].

این گزارش در کتاب‌های فقهی شیعه نیز به عنوان روایتی از عامه که از «حنظله» نامی نقل می‌شود بازتاب یافته و ارزیابی و نقد و بررسی فقهی شده است[۴]. چنان که روایت یاد شده در کتاب‌های اهل سنت با همان محتوا به طرق دیگری نیز نقل شده است[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۷.
  2. نووی، المجموع فی شرح المهذب، ج۶، ص۳۱۰.
  3. ابن ابی‌شیبه، المصنف، ج۲، ص۴۴۰؛ فسوی، المعرفة والتاریخ، ج۲، ص۷۶۶-۷۶۷.
  4. حلی، تذکره الفقهاء، ج۶، ص۷۳؛ محقق حلی، المعتبر، ج۲، ص۶۷۷.
  5. شافعی، کتاب الام، ج۲، ص۱۰۵؛ مالک، کتاب الموطا، ج۱، ص۳۰۳.
  6. داداش‌نژاد، منصور، مقاله «حنظله غیر منسوب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۳۸.