حنیف بن یزید بن جعونه عنبری
حنیف بن یزید بن جعونه عنبری از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حنیف بن یزید بن جعونه عنبری در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
نسبتش به عنبری گویای آن است که وی که وی به تیره بنی عنبر بن عمرو، از قبیله بنیتمیم نسب میبرد[۱]. بر پایه تنها خبر بازمانده از وی، که ابن حجر[۲] از جاحظ[۳] نقل کرده، او از همنشینان دعبل نسابه[۴] بود. روزی که آن دو نزد عبدالله بن عامر[۵] بودند، دعبل از حنیف پرسید: چه پیمانی با سجاح [۶] داشتی؟ گویا حنیف از کسانی بود که به سجاح پیوسته بودند. حنیف در پاسخ سؤال دعبل، درصدد رفع اتهام از خود برآمد و گفت: از آنچه میگویی، اطلاعی ندارم. از آنجا که ادعای پیامبری سجاح در دوران خلافت ابوبکر بود، ابن حجر براساس این خبر، نام حنیف را در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) آورده است. با توجه به اینکه ابتدای حکومت عبدالله بن عامر بر بصره در سال ۲۹ق، بوده[۷]، میتوان نتیجه گرفت که حنیف دست کم تا این سال زنده بوده است. [۸]
جستارهای وابسته
- بنیتمیم (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۴، ص۲۴۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۱۲۹.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۷.
- ↑ ابو عثمان عمرو بن بحر، م ۲۵۵ و مؤلف کتابهای البیان والتبیین، العثمانیه و...
- ↑ ظاهراً همان دغفل بن حنظله شیبانی نسابه معروف، م ۷۰ هجری است و دعبل تصحیف شده دغفل است، بنگرید: مدخل دغفل بن حنظله.
- ↑ بن کریز، پسر دایی عثمان و حاکم بصره و فارس از جانب عثمان و معاویه، بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۱۴-۱۵.
- ↑ مدعی دروغین پیغمبری که با مسیلمه کذاب ازدواج کرد، ولی پس از کشته شدن مسیلمه توبه کرد، بنگرید: بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۱۱۸.
- ↑ خلیفه بن خیاط، تاریخ، ص۱۱۶.
- ↑ قلیچ، رسول، مقاله «حنیف بن یزید بن جعونه عنبری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۵۰.