حنین مولی عبدالله بن عباس در تاریخ اسلامی

آشنایی اجمالی

وی غلام و خادم رسول خدا(ص) بود که آن حضرت او را به عموی خود عباس بخشید و عباس هم وی را آزاد کرد^[۱]. البته حنین را وابسته حضرت علی(ع) نیز گفته‌اند که خلاف مشهور است^[۲]. بر پایه گزارشی که درباره او نقل شده، وی نزد پیامبر(ص) بود و هرگاه آن حضرت وضو می‌گرفت، آنچه از آب وضوی حضرت باقی می‌ماند را برای اصحاب می‌برد تا تبرک جویند، ولی مدتی از این کار خودداری کرد، از این رو اصحاب به رسول خدا(ص) شکایت بردند. وقتی رسول خدا(ص) علت آن را از حنین پرسید، او گفت: آن را در ظرفی نزد خود نگه داشته‌ام و هرگاه تشنه می‌شوم از آن می‌نوشم. در این هنگام رسول خدا(ص) فرمود: آیا برده‌ای دیده‌اید که چیزی نگه دارد مانند آنچه این غلام نگه داشته است؟ سپس او را به عمویش عباس بخشید^[۳]. ابن حجر^[۴] در بخش اول «الاصابه» (صحابه) از وی یاد کرده و بر اساس خبری که از او نقل شده، وی را از حاضران در جنگ خیبر دانسته است.

فرزندش عبدالله، راوی کم‌حدیثی بود که نسل او تا زمان ابن سعد^[۵] در مدینه باقی بوده است^[۶]. فرزندان دیگرش محمد^[۷] و عتاب مکّی^[۸] نیز در شمار راویان هستند؛ چنان‌که نوادگان حنین به نام‌های ابراهیم بن عبدالله (م حدود ۱۱۰)، و ابوحنین بن عبدالله^[۹] و یحیی بن شبل (م۳۶۶)، معروف به حُنینی^[۱۰] نیز راوی حدیث بوده‌اند.^[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

بانشی، رحمت‌الله، مقاله «حنین مولی عباس بن عبدالمطلب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۶۹۰؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۰۴؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۷۹.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۵۹؛ ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۴۳.
↑ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴، ص۲۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۹۱؛ ابن کثیر، السیرة النبویه، ج۴، ص۶۲۱.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۲۱-۱۲۲.
↑ م۲۳۰، صاحب الطبقات الکبری.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۱۸.
↑ ابن ماکولا، الإکمال، ج۲، ص۲۶.
↑ عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۶۹۲.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۱۸؛ عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۶۹۱.
↑ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۲۴۰.
↑ بانشی، رحمت‌الله، مقاله «حنین مولی عباس بن عبدالمطلب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۵۱-۱۵۲.

[1] عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۶۹۰؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۰۴؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۷۹.

[2] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۵۹؛ ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۴۳.

[3] ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴، ص۲۶۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۹۱؛ ابن کثیر، السیرة النبویه، ج۴، ص۶۲۱.

[4] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۲۱-۱۲۲.

[5] م۲۳۰، صاحب الطبقات الکبری.

[6] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۱۸.

[7] ابن ماکولا، الإکمال، ج۲، ص۲۶.

[8] عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۶۹۲.

[9] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۱۸؛ عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۶۹۱.

[10] خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۲۴۰.

[11] بانشی، رحمت‌الله، مقاله «حنین مولی عباس بن عبدالمطلب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۵۱-۱۵۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]