خطبه ۹۳ نهج البلاغه
مقدمه
امام(ع) در این خطبه بیش از هر چیز به فتنههایی توجّه میکند که مسلمانان در پیش داشتند و راه خلاصی از آن را شرح میدهد و به عنوان یک رهبر آگاه و صادق، هشدارهای لازم را به مردم درباره بدترین فتنهها که فتنه بنی امیّه است میدهد: «فتنههای کور و ظلمانی و بلاهای فراگیر و وحشتناک که بر اثر حکومت بنی امیّه، صغیر و کبیر را در بر میگیرد؛ فتنههایی که تا امام(ع) در حیات است، جلوی آن را گرفته، ولی بعد از امام(ع) رخ میدهد؛ فتنههایی که وقتی مردم حق نشناس در آن غوطهور شدند، آرزو میکنند ای کاش یک بار دیگر علی در میان آنها میآمد و سکّان کشتی نجات امّت را در دست میگرفت!» در بخش کوتاه دیگری از این خطبه، از آگاهیهای خویش و ارتباط و پیوند با عالم غیب و سیراب شدن از سرچشمه وحی، سخن میگوید و جمله معروف و مشهور «فاسألونی قبل أن تفقدونی»؛ پیش از آنکه مرا از دست دهید، هر چه میخواهید از من بپرسید» را بیان میکند که به گفته «ابن عبد البرّ» در کتاب «استیعاب» گروهی از راویان و محدّثان تصریح کردهاند که احدی از صحابه این جمله را نگفت (چرا که از این بیم داشتند مردم سؤالاتی مطرح کنند که آنها پاسخ آن را نداشته باشند)[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ استیعاب، ج۳، ص۱۱۰۳ و ۱۱۰۷؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۷، ص۴۶ و ۱۳، ص۱۰۶.
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۵، ص۳۴.