رئاب بن مهشم سهمی قرشی

آشنایی اجمالی

ابوعلی جیانی^[۶] بدون اشاره به دلیل خاصی او را در شمار صحابه آورده است^[۷]. ابن حجر^[۸] دلیل صحابی بودن این شخص را نیز حتی به اشاره هم بیان نکرده، اما در ذیل فرزند او معمر بن رئاب نکته‌ای گفته که شاید بتوان از آن مستند صحابی بودن فرد مورد بحث را از منظر ابن حجر به دست آورد و آن اینکه چون فرزندان رئاب از قریش هستند و در زمان فتح شام مردان کاملی بوده‌اند پس صحابی هستند. این بیان ابن حجر ناتمام است و نیاز به بیان دو مطلب دیگر دارد؛ نخست، ضابطه‌ای که خود در مقدمه الاصابه^[۹] آورده است و آن اینکه مسلم است تا زمان حجه‌الوداع تمام مکیان و اهل طائف مسلمان بوده‌اند. دوم، از نظر ابن حجر به طریق اولی پدر این فرزندان باید صحابی باشد. البته عمیر بن رئاب از مهاجران به حبشه است و در بازگشت خالد بن ولید از نبرد با مرتدان در جنگ یمامه (سال ۱۲) در عین‌التمر بر اثر تیری کشته شد^[۱۰] و همانجا در کنار بشر بن سعد انصاری دفن شد^[۱۱].^[۱۲]

↑ ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۱۴۸.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۴۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۳، ص۲۸۹ و نیز ر.ک: مدخل عمیر بن رئاب.
↑ بنگرید: مدخل معمر بن رئاب.
↑ مشهور تراجم‌نگاران عمیر گفته‌اند.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۴۶۷؛ بنگرید: مدخل‌های مربوط.
↑ غسانی، ابوعلی حسین بن محمد بن احمد جیانی اندلسی م ۴۹۸، مؤلف ذیل الاستیعاب.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۷.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۷.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۶۱.
↑ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۱ و نیز ر.ک: مدخل مربوط.
↑ بلاذری، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۰۴.
↑ هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «رئاب بن مهشم سهمی قرشی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۲.