رضی
مقدمه
خشنود شدن، خشنود بودن، پسندیدن و راضی شدن[۱]، در مقابل "سَخَط"[۲]. اصل آن "رَضو" به معنای رضایت[۳]، موافق میل[۴].
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ
[۵]
"رضوان" به معنای رضایت و خشنودی بسیار است. رضایت به موضوعات و موارد بسیاری انتساب داده میشود؛ از جمله رضایتمندی میان خداوند و مردم: رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ
[۶]. گفته شده، رضایت مردم از خداوند این است که از قضای الهی در حقّ خود کراهت نداشته باشند و رضایت خدا از مردم این است که مردم به اوامر و نواهی او تن دهند[۷].
غایت سعادت بشری رسیدن به مقام رضوان الهی است و رضایت الهی زمانی حاصل میگردد که غرض الهی از خلقت بشر حاصل گردد: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
[۸] و عبودیت برای انسان زمانی تحصیل میشود که در همه اعمال و رفتارش خود را جز بنده و مملوک نبیند و این غایت سعادت بشری است:
ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
[۹].[۱۰]
منابع
پانویس
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۵۷.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۰۲.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۵۷.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۱۵۲.
- ↑ «خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند» سوره مائده، آیه ۱۱۹.
- ↑ «خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند» سوره مائده، آیه ۱۱۹.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۵۶.
- ↑ «و پریان و آدمیان را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند» سوره ذاریات، آیه ۵۶.
- ↑ «این است رستگاری سترگ» سوره نساء، آیه ۱۳؛ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۶، ص۲۵۲.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۰۸-۳۰۹.