زهیر بن قنفذ اسدی
آشنایی اجمالی
زهیر بن قنفذ اسدی یا زهیر بن منقذ اسدی (برخی نام پدرش را «منقذ» آوردهاند)[۱]. ابن حجر[۲] در بخش اول الاصابه (صحابه) از او یاد کرده و مستند وی روایتی است که فاکهی[۳] از او نقل کرده است. بر پایه این روایت، زهیر میگوید: رسول خدا(ص) روزها در غار حراء بود و شبها از غار خارج میشد و به مسجدی (عبادتگاه) که در دره بود، میآمد و حضرت خدیجه(ص) هم از مکه به آن مسجد آمده و همدیگر را ملاقات میکردند و هنگامی که صبح نزدیک میشد از هم جدا میشدند[۴]. با توجه به اینکه محتوای این روایت، مربوط به پیش از بعثت است صحابی بودن با این روایت قابل اثبات نیست؛ به ویژه که بعضی از منابع[۵] وی را مجهول (ناشناخته) معرفی کردهاند. شاید از اینکه وی را از راویان عبدالله بن عمر نام بردهاند[۶]، بتوان او را در شمار تابعین آورد.[۷]
منابع
پانویس
- ↑ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۲۰۶؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۶۳؛ ابن ابیحاتم، الجرح التعدیل، ج۵، ص۱۷۵؛ ذهبی، میزان الاعتدال، ج۲، ص۸۶.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.
- ↑ فاکهی، اخبار مکه، ج۴، ص۱۸۱.
- ↑ فاکهی، اخبار مکه، ج۴، ص۱۸۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۸.
- ↑ ابن ابیحاتم، الجرح والتعدیل، ج۵، ص۱۷۵؛ ذهبی، میزان الاعتدال، ج، ص۸۶.
- ↑ بخاری، تاریخ، ج۳، ص۴۲۶؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۶۳.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «زهير بن قنفذ اسدى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۰۵.