زیاد بن حدیر اسدی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی از بنی‌ مالک بن مالک، از اسد بن خزیمه[۱]، از الیاس بن مضر، از معد بن عدنان[۲] بود و در کوفه سکونت گزید، از این رو، او را اسدی و کوفی خوانده‌اند[۳]. کنیه‌اش را ابوعبدالرحمن[۴] و ابومغیره[۵] آورده‌اند. ابن سعد[۶]، از وی در طبقه نخست تابعین که از امام علی(ع) و عمر روایت نقل کرده‌اند، یاد کرده است. ابن حبان[۷]، نیز وی را از تابعین دانسته است. ابن حجر[۸]، در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از وی یاد کرده می‌گوید: او زمان رسول خدا(ص) را درک کرد و کاتب عمر در عشور (جزیه، مالیات مخصوص اهل کتاب) بود. از وی نقل کرده‌اند که گفت: من نخستین کسی بودم که در اسلام جزیه دریافت کرد[۹]. همچنین می‌گوید: عمر مرا برای دریافت جزیه گماشت و گفت: در هر سال یک‌بار جزیه بگیر[۱۰]. از زیاد روایاتی نقل شده است که چون صحابی نیست از بیان روایات او خودداری می‌شود.[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۸۱.
  2. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۱.
  3. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۳۴۸.
  4. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۳۴۹.
  5. ابن ابی‌‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۲۹.
  6. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۸۱.
  7. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۵۱.
  8. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۸.
  9. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۸۱.
  10. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۹.
  11. خانجانی، قاسم، مقاله «زیاد بن حدیر اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۱۰.