زید بن جبله تمیمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ابن عساکر[۱] نسب او را چنین آورده است: زید بن جبلة بن مرادس بن بو بن عبدشمس بن سلمة بن عامر بن عبید سعدی بصری. برخی نسبت او را تمیمی بوی آورده‌اند[۲] که به احتمال قوی نسبت او به تمیمی، به سبب اجداد بالاتر اوست. ابن حجر[۳] در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از او یاد کرده است. نام پدرش افزون بر جبله[۴]، حیله، جلبه و رواس[۵] نیز آمده است. به نظر می‌رسد حیله تصحیف شده جبله بوده و رواس تصحیف مرداس جد او باشد که به اشتباه پدر زید گفته شده است. دیگر آنکه ابن عساکر[۶] نام او را میان زید بن ثابت و زید بن حارثه آورده که ابن حجر[۷] می‌گوید: این دلالت دارد که نزد او به جبله شناخته شده است؛ زیرا بر اساس ترتیب حروف الفبا، حرف «ج» میان حروف «ث» و «خ» قرار دارد. برخی دیگر نام او را یزید بن جبله آورده‌اند[۸].

زید مردی شریف بود چنان که احنف بن قیس می‌گوید: چه بسیار طول کشید و ما کفش‌هایی نزد او پاره کردیم تا مردانگی را (در جاهلیت) از او یاد بگیریم[۹]. به نقل از رشاطی زید بن جبله به عنوان یکی از رؤسای وفد تمیم نزد عمر آمد[۱۰] و زمانی که عثمان مصحف‌ها را به شهرها فرستاد یکی از مصحف‌ها را نزد اهل بصره فرستاد و مصحف دیگری را به زید داد که به گفته یعقوب بن شیبه تا زمان وی، میان فرزندان او دست به دست می‌شد[۱۱].

وی از اصحاب امیرمؤمنان علی(ع) شمرده شده است[۱۲] و در جنگ جمل، آن حضرت او را بر قبیله بنی‌سعد گماشت[۱۳]. با این حال، وقتی عایشه به بصره آمد، روبندش که صورت را می‌پوشاند را به فرزند زید داد[۱۴] که به احتمال برای جذب او در میان طرفدارانش بود. پس از ورود امیرمؤمنان علی(ع) به شهر کوفه، جمعی از بزرگان آنجا از جمله زید، به حضور آن حضرت رسیدند[۱۵]. زید که یکی از فصحای عرب بود بعدها در هیئتی نزد معاویه آمد، از گفتگوهایی که میان آن رد و بدل شده می‌توان گفت زید در جنگ صفین با امام علی(ع) بوده است[۱۶]. معاویه در سال ۴۱ هجری ولایت بصره را به عبدالله بن عامر سپرد و برای رفتن به جنگ خراسان و سیستان، ابن عامر، زید را به عنوان نخستین رئیس پلیس (بصره) انتخاب کرد، اما زید نپذیرفت[۱۷]. با توجه به این حادثه او تا سال ۴۱ زنده بوده است ولی از تاریخ مرگ او اطلاعی در دست نیست.[۱۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۳۴۱.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  4. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۹، ص۸۵.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  6. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۲۵۹ و ص۳۴۱.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  8. طوسی، رجال الطوسی، ص۸۶؛ خویی، معجم الرجال الحدیث، ج۲۱، ص۱۱۷.
  9. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۳۴۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  10. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  11. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۲.
  12. طوسی، رجال الطوسی، ص۸۶؛ اردبیلی، جامع الرواه، ج۲، ص۳۴۲.
  13. مفید، الجمل، ص۱۹۱.
  14. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۳۴۲.
  15. منقری، وقعه صفین، ص۲۰.
  16. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۳۴۱.
  17. طبری، تاریخ، ج۵، ص۱۷۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۱.
  18. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زید بن جبله تمیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۳۳-۴۳۴.