سادات در سبک زندگی اسلامی
مقدمه
خداوند سبحان در قرآن کریم ما مسلمانان را سفارش فرموده است که به خاندان و فرزندان پیامبر اسلام(ص) مهر بورزیم و پاس حرمت آنان را نگه داریم: ﴿قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ﴾[۱].
ما ایرانیان مفتخریم که به ذریه پیامبر اکرم(ص) از دل و جان احترام میگذاریم. اگر در میان خویشان ما کسی از سادات وجود دارد، به وجودش افتخار میکنیم. خود را بر ایشان در هیچ حق مشترکی مقدم نمیداریم. پیش پایشان برمیخیزیم و نهایت خضوع و مهربانی را به آنان ابراز میداریم. در روز عید غدیر به دیدار آنان میرویم و آنان را به زیباترین نامها میخوانیم. اگر هر وقت به کمک ما نیاز داشته باشند، در حد توان دریغ نمیکنیم. به یتیمان و ضعیفانشان مهر میورزیم و به دیدار بیمارانشان میشتابیم. به درگذشتگانشان رحمت میفرستیم و آنان را شمع جمع خویش میدانیم.
البته شرط این همه تکریم و دلدادگی که ریشه در عشق ما به قرآن و پیامبر اکرم(ص) دارد، آن است که آن سید یا سیده عزیزتر از جان ما، حرمت خویش را با تأسی به جد بزرگوارش نگه دارد و خدای نخواسته بر کژراهه کفر و فسق و فجور و ستم بر بندگان خداوند، گام نگذارد و به بدی شهرت نیابد. امام رضا(ع) فرمود: «نگاه کردن به فرزندان ما و به همه فرزندان پیغمبر عبادت است، تا وقتی که آنان از سیره رسول خدا(ص) جدا نشده باشند و خود را به گناه آلوده نکرده باشند»[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ «این همان است که خداوند (آن را) به بندگانی از خویش که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند مژده میدهد بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمیخواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را و هر کس کاری نیک انجام دهد برای او در آن پاداشی نیک بیفزاییم که خداوند آمرزندهای سپاسپذیر است» سوره شوری، آیه ۲۳.
- ↑ آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۲۱۹.
- ↑ دشتی نیشابوری، محمد، سبک زندگی، ص ۲۸۷.