سمیه دختر خباط در معارف مهدویت
مقدمه
سمیه اولین زنی بود که بعد از ظهور اسلام به شهادت رسید. او هفتمین نفری بود که به اسلام گروید. در مکه پس از اینکه گروه اندکی به رسول خدا(ص) ایمان آوردند، مشرکین در پی مبارزه با دین اسلام، به اذیت و آزار مسلمانان میپرداختند و این آزارها بیشتر متوجه اقشار پایین جامعه بود. خانواده یاسر که در جامعه آن روز از قبیلهای برخوردار نبودند که آنان را حمایت کنند مورد هجوم مشرکین قرار گرفتند. سمیه را در زیر آفتاب به همراه شوهرش و فرزندش عمار روزهای متمادی شکنجه مینمودند تا اینکه سرانجام سمیه با نیزه دژخیمی خونخوار چون ابو جهل، به شهادت رسید و او نخستین زن شهید در اسلام است[۱] گاهی که گذر پیامبر(ص) به عمّار و پدر و مادرش میافتاد و میدید که آنان در گرمای سوزان مکه روی زمینهای داغ در حال شکنجه هستند، میفرمود: ای خاندان یاسر! صبر کنید؛ بدانید که وعدهگاه شما بهشت است.
عمار نیز باقی ماند تا در جنگ صفین در رکاب امیرالمؤمنین(ع) به دست سپاهیان معاویه به شهادت رسید. سمیه جزو معدود بانوان پاکدامن و بلند مرتبهای است که پس از ظهور حضرت مهدی(ع) به دنیا باز میگردد و در زمره یاران ایشان خواهد بود[۲].
منابع
پانویس
- ↑ اسد الغابه، ج ۵، ص۴۸۱.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۳۶۸؛ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۰۹.