مفهومشناسی مرجعیت علمی امامان معصوم (مقاله)
| مفهومشناسی مرجعیت علمی امامان معصوم(ع) | |
|---|---|
![]() | |
| زبان | فارسی |
| نویسندگان | |
| موضوع | |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | فصلنامه تحقیقات کلامی |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | پاییز ۱۳۹۹ |
| شماره | ۳۰ |
| تعداد صفحات | ۱۸ |
| ناشر الکترونیک | کتابخانه دیجیتال نور |
مفهومشناسی مرجعیت علمی امامان معصوم(ع) عنوان مقالهای است که با زبان فارسی به بررسی مرجعیت علمی امامان معصوم(ع) میپردازد. این مقاله ۱۸ صفحهای به قلم رسول رضوی و هاشم رضوی نگاشته شده و در فصلنامه تحقیقات کلامی (شماره ۳۰، پاییز ۱۳۹۹) منتشر گشته است[۱].
چکیدهٔ مقاله
نویسنده در چکیده مقاله خود مینویسد: «در سده اخیر نظریهای از سوی طرفداران تقریب مذاهب اسلامی مطرح گشت که در بحث امامت بین دو مسأله زعامت سیاسی و مرجعیت علمی قائل به تفکیک شده اولی را مسألهای تاریخی که امروزه نقش چندانی در مشکلات عملی جامعه مسلمانان ندارد و دومی را مسألهای کلامی - اعتقادی که طرح آن میتواند گره گشای بن بستهای جوامع اسلامی باشد به شمار میآورد؛ زین سبب لازم بود تا تعریف دقیقی ازمفهوم مرجعیت علمی امامان(ع) و چیستی آن ارائه شود. در این مقاله و در پاسخ به این سوال با استفاده از منابع حدیثی، تاریخی و کلامی و به شیوه توصیفی - تحلیلی، این نتیجه حاصل گشت که اصطلاح مرجعیت ائمه(ع) دو معنای منبع بودن یعنی وجوب رجوع به قول و فعل و تقریر امام ومعنای حاکم و داور بودن یعنی هرگاه اختلافی در فهم یا تقریر و تبیین مسألهای پیش آمد، گفتار و کردار و تقریر امام، فصل الخطاب و حاکم خواهد بود را درخود نهفته دارد و مفهوم یاد شده مقید به قید و مشروط به شرط خاصی نیست و باز بینی منابع تاریخی - حدیثی نشان میدهدکه اولاً مسلمانان و دانشمندان و بزرگان جامعه اسلامی در زمینههای مختلفی به آن بزرگواران رجوع کرده ودر این رجوع فرقی بین علوم دینی و علوم غیر دینی نگذاشتهاند و ثانیا در طرف مقابل هم آن بزرگواران درهیچ موردی از پاسخ گویی استنکاف نکرده و به تناسب رجوعات صورت گرفته به سوالها پاسخ داده در اختلافات علمی موجود به داوری پرداختهاند».
فهرست مقاله
- مقدمه
- واژهشناسی مرجعیت
- شواهد قرآنی و روایی
- شواهد تاریخی
- رجوع خلفا به ائمه(ع)
- رجوع بزرگان مکاتب فکری
- واژهشناسی علم
- نتیجهگیری
دربارهٔ پدیدآورندگان
| رسول رضوی (پدیدآورنده) |
|---|
|
|
| رجب علی اسفندیار (پدیدآورنده) |
|---|
|
|


