دین در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'تحقیق' به 'تحقیق'
جز (جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت') |
جز (جایگزینی متن - 'تحقیق' به 'تحقیق') |
||
| خط ۸۷: | خط ۸۷: | ||
#عملی: [[شریعت]] و [[مناسک]] بخش دیگر [[دین]] است و مقررات [[عبادی]]، [[حقوقی]]، [[مدنی]]، [[اجتماعی]] و... در این بخش میگنجد. | #عملی: [[شریعت]] و [[مناسک]] بخش دیگر [[دین]] است و مقررات [[عبادی]]، [[حقوقی]]، [[مدنی]]، [[اجتماعی]] و... در این بخش میگنجد. | ||
#آخرین بخش [[اخلاقیات]] است که در باب [[فضیلتها]] و [[رذیلتهای اخلاقی]] است و [[کردار]] و [[رفتار شخصی]] و فردی [[آدمی]] را سامان میبخشد<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۲۴۷-۲۴۸.</ref>. | #آخرین بخش [[اخلاقیات]] است که در باب [[فضیلتها]] و [[رذیلتهای اخلاقی]] است و [[کردار]] و [[رفتار شخصی]] و فردی [[آدمی]] را سامان میبخشد<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۲۴۷-۲۴۸.</ref>. | ||
*مراد از [[اصول دین]]، [[پایههای اعتقادی دین]] است که ابتدا باید به آنها [[ایمان]] آورد و دیگر [[عقائد]] به عنوان [[فروع]] و زیرشاخههای آنها به حساب میآیند. [[اصول دین]] مربوط به [[اعتقاد]] [[باطنی]] و تدین ظاهری است و [[فروع دین]]، مربوط به عمل و [[تعبد]] است. [[اعتقاد]] به [[اصول دین]] باید اجتهادی و از روی [[فکر]] و | *مراد از [[اصول دین]]، [[پایههای اعتقادی دین]] است که ابتدا باید به آنها [[ایمان]] آورد و دیگر [[عقائد]] به عنوان [[فروع]] و زیرشاخههای آنها به حساب میآیند. [[اصول دین]] مربوط به [[اعتقاد]] [[باطنی]] و تدین ظاهری است و [[فروع دین]]، مربوط به عمل و [[تعبد]] است. [[اعتقاد]] به [[اصول دین]] باید اجتهادی و از روی [[فکر]] و تحقیق باشد، نه [[تقلید]]. در مقابل [[اصول دین]]، [[تسلیم]] لازم است و کسی که به [[اصول دین]] [[ایمان]] ندارد، از [[دین]] بیرون است. | ||
*"[[توحید]]" نخستین اصل است به معنای [[یگانگی خداوند]] [[متعال]]. "[[نبوت]]" به معنای [[پیامبری]] حضرت [[محمد]]{{صل}} و دیگر [[پیامبران الهی]]{{ع}}. "[[معاد]]" به معنای آن است که روزی همۀ [[مکلفان]] برای بازخواست و حساب در پیشگاه [[الهی]] گرد هم میآیند و هر کس به [[پاداش]] و [[کیفر]] خویش میرسد. "[[عدل]]" به معنای آن است که [[افعال]] [[خداوند متعال]] از سر [[دادگری]] و [[شایستگی]] است و به هیچ کس [[ستم]] نمیکند و هر چیز را در جای خویش نگاه میدارد. "[[امامت]]" بدین معناست که پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، [[دوازده امام]] [[معصوم]]{{ع}} [[منصب]] [[خلافت]] و [[امامت]] را بر عهده دارند و آنان [[منصوب]] [[خداوند]] متعالاند<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۸۳-۸۴.</ref>. | *"[[توحید]]" نخستین اصل است به معنای [[یگانگی خداوند]] [[متعال]]. "[[نبوت]]" به معنای [[پیامبری]] حضرت [[محمد]]{{صل}} و دیگر [[پیامبران الهی]]{{ع}}. "[[معاد]]" به معنای آن است که روزی همۀ [[مکلفان]] برای بازخواست و حساب در پیشگاه [[الهی]] گرد هم میآیند و هر کس به [[پاداش]] و [[کیفر]] خویش میرسد. "[[عدل]]" به معنای آن است که [[افعال]] [[خداوند متعال]] از سر [[دادگری]] و [[شایستگی]] است و به هیچ کس [[ستم]] نمیکند و هر چیز را در جای خویش نگاه میدارد. "[[امامت]]" بدین معناست که پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، [[دوازده امام]] [[معصوم]]{{ع}} [[منصب]] [[خلافت]] و [[امامت]] را بر عهده دارند و آنان [[منصوب]] [[خداوند]] متعالاند<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۸۳-۸۴.</ref>. | ||
==[[ادیان الهی]]== | ==[[ادیان الهی]]== | ||