دیدگاه اشاعره درباره حقیقت عصمت چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۳) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات پرسش | {{جعبه اطلاعات پرسش | ||
| موضوع اصلی | | موضوع اصلی = [[عصمت (پرسش)|بانک جامع پرسش و پاسخ عصمت]] | ||
| موضوع فرعی | | موضوع فرعی = دیدگاه [[اشاعره]] درباره [[حقیقت عصمت]] چیست؟ | ||
| تصویر | | تصویر = 110059.jpg | ||
| اندازه تصویر | | اندازه تصویر = 200px | ||
| نمایه وابسته | | نمایه وابسته = [[کلیاتی از عصمت (نمایه)|کلیاتی از عصمت]] | ||
| مدخل بالاتر | | مدخل بالاتر = [[عصمت]] | ||
| مدخل اصلی | | مدخل اصلی = [[عصمت از دیدگاه اهل سنت]] | ||
| موضوعات وابسته | | موضوعات وابسته = | ||
| پاسخدهنده | | پاسخدهنده = ۱ پاسخ | ||
| پاسخدهندگان | | پاسخدهندگان = | ||
}} | }} | ||
'''دیدگاه [[اشاعره]] درباره [[حقیقت عصمت]] چیست؟''' یکی از پرسشهای مرتبط به بحث '''[[عصمت (پرسش)|عصمت]]''' است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[عصمت]]''' مراجعه شود. | '''دیدگاه [[اشاعره]] درباره [[حقیقت عصمت]] چیست؟''' یکی از پرسشهای مرتبط به بحث '''[[عصمت (پرسش)|عصمت]]''' است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[عصمت]]''' مراجعه شود. | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۷
| دیدگاه اشاعره درباره حقیقت عصمت چیست؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ عصمت |
| مدخل بالاتر | عصمت |
| مدخل اصلی | عصمت از دیدگاه اهل سنت |
دیدگاه اشاعره درباره حقیقت عصمت چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث عصمت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی عصمت مراجعه شود.
پاسخ نخست
آقای صفرزاده در کتاب «عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی» در اینباره گفته است:
«متکلمان اشاعره در تبیین ماهیت عصمت به تقریرهای مختلفی تمسک جستهاند که در ذیل بررسی میشود.
قدرت بر طاعت و عدم قدرت بر معصیت: میگویند خداوند متعال، معصوم را به گونهای خلق کرده که همواره قدرت بر اطاعت خدا دارد و توفیق اطاعت خداوند هرگز از او سلب نمیشود، و همین سبب میشود که قدرت بر معصیت از او سلب گردد؛ به گونهای که اصلاً قادر بر انجام معصیت نیست.
ابوالحسن اشعری میگوید: "عصمت، قدرت بر اطاعت و عدم قدرت بر معصیت است"[۱].
البته شبیه این کلام به شیوههای مختلف گفته شده است[۲].
نقد
اولاً؛ اینکه گفتهاند عصمت همان توفیق بر اطاعت دائمی است، این تبیین مصداق عصمت است، نه ماهیت آن.
ثانیاً؛ عدم قدرت بر معصیت، همان جبر است که در این صورت تکلیف از او ساقط است.
ثالثاً؛ چنین تبیینی از عصمت، هیچ مکرمت و فضیلتی برای صاحب آن به بار نمیآورد و هیچ پاداشی نخواهد داشت، زیرا انسان در سایه تکلیف و اختیار به پاداش الهی میرسد، لذا تبیین فوق از عصمت، موجب نقص برای معصوم است.
رابعاً؛ با بیان فوق، معصوم باید از نظر تقوا و مقام معنوی از بقیه افراد جامعه پایینتر باشد، زیرا انسانهای غیر معصوم با اختیار از معاصی دوری میکنند و فرمانهای الهی را انجام میدهند و صاحب پاداش میگردند، ولی معصوم جبراً از معاصی دوری میکند و تکالیف الزامی را انجام میدهد. البته اشکال چهارم علاوه بر پاسخ به تعریف فوق به مبنای آنها هم پاسخ میدهد.
آفرینش مانع غیر جبری: ابن ابی شریف قدسی میگوید: "عصمت، خلق مانعی است غیر اجباری"[۳]. این بیان از جهات مختلف دارای اشکال و ابهام است، زیرا:
- این کلام با مبنای اشاعره که قائل به جبرند سازگار نیست.
- مراد از مانع معلوم نیست که آیا از مقوله علم است یا تقوا یا عشق یا محبت یا چیز دیگر، لذا اشکال به صورتهای مختلف وارد است. با توجه به اینکه همه فرقهها عصمت را موهبت الهی میدانند، لذا خلق مانع به مانع الهی برمیگردد.
- اگر خداوند متعال جلوی معصوم مانع ایجاد میکند،پس معصوم مجبور به انجام طاعت و ترک معصیت است. با این فرض، اختیار از معصوم سلب میشود، مگر اینکه خلق مانع به لطف یا توفیق الهی برگردد که دارای محذور و تکلف است.
- اگر معصوم مجبور نیست و با اختیار خود از معاصی اجتناب میکند - همچنان که فرض کلام همین است - با این حال، آفرینش مانع الهی به عنوان حقیقت عصمت بیمعنا و نامفهوم است.
نتیجه اینکه اگرچه این تعریف، اختیار را از معصوم سلب نکرده و نسبت به تعریف قبل، امتیاز دارد، ولی با آوردن عبارت "خلق مانع" ناخودآگاه به جبر قائل شده است.
عدم آفرینش گناه با قدرت بر آن: تفتازانی میگوید: "عصمت، یعنی اینکه خداوند در بنده خود گناه خلق نکند با بقای قدرت و اختیار عبد"[۴].
نقد
اولاً؛ بیان تفتازانی با معنای جبرانگاری اشاعره قابل جمع نیست، چون اشاعره قائل به اختیار نیستند.
ثانیاً؛ اسناد فعل به خداوند تعالی از باب توحید در خالقیت مطلب درستی است، اما عقیده اشاعره باطل است، زیرا توحید در خالقیت، مخالف با افعال بندگان نیست و اراده خدا در طول اراده انسان است. چون خداوند خالق کل هستی است و به مخلوقات خود در انجام افعال، قدرت و توفیق عطا میکند، میتوانیم خدا را فاعل افعال بندگان بدانیم و از طرف دیگر چون انسانها با اختیار خود افعال را انجام میدهند، فاعلِ فعل خود هستند.
ثالثاً؛ تفسیری که اشاعره از توحید در خالقیت ارائه میدهند عین اعتقاد به جبر است؛ خصوصاً در باب عصمت ولو اینکه در ظاهر کلام خود، معصوم را مختار معرفی میکنند، زیرا با تبیین و توضیحی که ارائه کردهاند تمام افعال را مستقیم به خداوند نسبت میدهند و برای انسانها در انجام فعل خود، نقشی قائل نیستند، بلکه انسان را مجبور به افعال - در دو سوی عبادت و گناه – میدانند.
رابعاً؛ اگر معصوم مجبور به انجام اطاعت و ترک معصیت باشد، دیگر این عصمت هیچ ارزش و مزیتی برای او نخواهد بود و پاداشی نخواهد داشت و از سایر مردم از جهت مقام معنوی پایینتر خواهد بود و اگر تمام مردم در انجام افعال مجبور باشند، انسان معصوم با سایر اهل تقوا هم رتبه و مقام میباشد[۵].
بنابراین تنها امتیاز این تعریف نسبت به تعریف اول، قول به قدرت و اختیار در انسان است که با مبنا و تبیین آنها در باب توحید در خالقیت، ناسازگاری دارد. به نظر نگارنده، تبیین اشاعره از حقیقت عصمت دارای اشکالهای زیادی است که قابل پاسخگویی و دفاع نیست؛ چنانکه دانشمندان اهل سنت و شیعه، اشکالهای زیادی بر آنها وارد کردهاند»[۶].
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع عصمت
پانویس
- ↑ قوشجی، شرح تجرید، ص۴۹۴؛ علامه حلی، کشف المراد، ص۳۶۵؛ فخر رازی، المحصل، ص۵۲۱؛ تاج العروس، ج۸، ص۳۹۹.
- ↑ سعدالدین تفتازانی، شرح مقاصد، ج۴، ص۳۱۲؛ عضدالدین ایحبی، المواقف فی علم الکلام، ص۳۶۶.
- ↑ ابن ابیشریف قدسی، المساهره بشرح المسایره، ص۲۸۸؛ تاج العروس، ج۸، ص۳۹۹.
- ↑ نجم الدین نسفی، شرح عقاید نسفیه، ص۱۸۵؛ جعفر سبحانی، منشور جاوید، ج۵، ص۱۹.
- ↑ فخر رازی، عصمة الأنبیاء، ص۲۰.
- ↑ صفرزاده، ابراهیم، عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی ص ۳۰.