سطو: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[سطو در قرآن]] - [[سطو در حدیث]] - [[سطو در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط = سطو (پرسش)}} | |||
== مقدمه == | |||
==مقدمه== | |||
[[دستیابی به قدرت]] و دست درازی<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.</ref>، حمله بردن<ref> بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۲.</ref>. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر [[چیرگی]] و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله کردن و دست درازی به [[زور]] و [[قهر]] را افاده میکند. اصل آن "سطا" به معنای [[چیرگی]] و [[برتری]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.</ref> یا "سَطْوُ" به معنای دست یافتن بر [[مردم]] به [[قهر]] و [[غلبه]] از بالا<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.</ref>. | [[دستیابی به قدرت]] و دست درازی<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.</ref>، حمله بردن<ref> بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۲.</ref>. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر [[چیرگی]] و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله کردن و دست درازی به [[زور]] و [[قهر]] را افاده میکند. اصل آن "سطا" به معنای [[چیرگی]] و [[برتری]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.</ref> یا "سَطْوُ" به معنای دست یافتن بر [[مردم]] به [[قهر]] و [[غلبه]] از بالا<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.</ref>. | ||
| خط ۱۶: | خط ۸: | ||
این [[آیه شریفه]] حالت [[کفار]] را هنگام شنیدن [[آیات الهی]] بیان میکند که زمان [[تلاوت]] [[آیات قرآنی]] که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار [[انکار]] را میبینی که از سر [[کینه]] و [[غیظ]] میخواهند به طرف تلاوتکنندگان [[آیات الهی]] حمله و یورش برند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۶-۳۳۷.</ref> | این [[آیه شریفه]] حالت [[کفار]] را هنگام شنیدن [[آیات الهی]] بیان میکند که زمان [[تلاوت]] [[آیات قرآنی]] که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار [[انکار]] را میبینی که از سر [[کینه]] و [[غیظ]] میخواهند به طرف تلاوتکنندگان [[آیات الهی]] حمله و یورش برند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۶-۳۳۷.</ref> | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | * [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده: مدخل]] | ||
[[رده:سطو]] | [[رده:سطو]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۳۱
سطو از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: سطو در قرآن - سطو در حدیث - سطو در فقه سیاسی - پرسشهای مرتبطمقدمه
دستیابی به قدرت و دست درازی[۱]، حمله بردن[۲]. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر چیرگی و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله کردن و دست درازی به زور و قهر را افاده میکند. اصل آن "سطا" به معنای چیرگی و برتری[۳] یا "سَطْوُ" به معنای دست یافتن بر مردم به قهر و غلبه از بالا[۴].
﴿وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ يَكَادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا﴾[۵]
این آیه شریفه حالت کفار را هنگام شنیدن آیات الهی بیان میکند که زمان تلاوت آیات قرآنی که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار انکار را میبینی که از سر کینه و غیظ میخواهند به طرف تلاوتکنندگان آیات الهی حمله و یورش برند[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۲.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.
- ↑ «و چون آیات روشن ما را بر آنان بخوانند در چهرههای کافران، ناخوشایندی میبینی، نزدیک است به کسانی که آیات ما را بر آنان میخوانند تاخت آورند، بگو: آیا به بدتر از این شما را آگاه سازم؟ (آن) دوزخ است که خداوند کافران را بدان وعده داده است؛ و این پایانه، بد» سوره حج، آیه ۷۲.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۳۶-۳۳۷.