مالک بن عجلان انصاری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[مالک بن عجلان انصاری در تاریخ اسلامی]] - [[مالک بن عجلان انصاری در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[مالک بن عجلان انصاری در تاریخ اسلامی]] - [[مالک بن عجلان انصاری در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
مالک بن عجلان انصاری از [[علما]] و بزرگان [[شیعه]] که به [[دینداری]] معروف بود<ref>تنقیح المقال، ج۲، باب القاب، ص۵۰.</ref> و پس از [[قتل عثمان]]، او در [[بیعت مردم]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بسیار تلاش کرد.
مالک بن عجلان انصاری از [[علما]] و بزرگان [[شیعه]] که به [[دینداری]] معروف بود<ref>تنقیح المقال، ج۲، باب القاب، ص۵۰.</ref> و پس از [[قتل عثمان]]، او در [[بیعت مردم]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} بسیار تلاش کرد.


[[ابن ابی الحدید]] از [[ابو مخنف]] [[نقل]] می‌کند: پس از [[قتل عثمان]] [[انصار]] و [[مهاجران]] در [[مسجد رسول خدا]]{{صل}} جمع شدند تا در امر [[خلافت]] با هم [[مشورت]] نمایند. و چون [[مسجد]] آکنده از جمعیت شد، [[عمار یاسر]]، [[ابو الهیثم بن تیهان]]، [[رفاعة بن مالک]]، [[ابو ایوب انصاری]] و [[مالک بن عجلان]] با [[همفکری]] و مشاوره یک دیگر به این نتیجه رسیدند که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را به [[خلافت]] بنشانند. و [[عمار یاسر]] بسیار تلاش کرد و در تقدم و سابقه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اسلام]] و [[جهاد]] و [[فضیلت]] آن [[حضرت]] بسیار سخن گفت، و افزود: تنها کسی که سزاوار [[مقام امامت]] و [[رهبری]] [[امت اسلامی]] است [[علی]]{{ع}} است. گفتار [[عمار]] در تقدم [[حضرت]] برای [[خلافت]]، مورد قبول همگان قرار گرفت و همه حاضران به [[خلافت]] آن [[حضرت]] اعلام [[وفاداری]] نمودند و سپس جمعیت از جمله [[مالک بن عجلان]] برخاستند و به حضور آن [[حضرت]] رفتند و از او خواستند تا دست خود را بگشاید و با او [[بیعت]] کنند... تا آخر داستان<ref>ر.ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۳۸-۱۲۳۹.</ref>
[[ابن ابی الحدید]] از [[ابو مخنف]] [[نقل]] می‌کند: پس از [[قتل عثمان]] [[انصار]] و [[مهاجران]] در [[مسجد رسول خدا]] {{صل}} جمع شدند تا در امر [[خلافت]] با هم [[مشورت]] نمایند. و چون [[مسجد]] آکنده از جمعیت شد، [[عمار یاسر]]، [[ابو الهیثم بن تیهان]]، [[رفاعة بن مالک]]، [[ابو ایوب انصاری]] و [[مالک بن عجلان]] با [[همفکری]] و مشاوره یک دیگر به این نتیجه رسیدند که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} را به [[خلافت]] بنشانند. و [[عمار یاسر]] بسیار تلاش کرد و در تقدم و سابقه [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در [[اسلام]] و [[جهاد]] و [[فضیلت]] آن [[حضرت]] بسیار سخن گفت، و افزود: تنها کسی که سزاوار [[مقام امامت]] و [[رهبری]] [[امت اسلامی]] است [[علی]] {{ع}} است. گفتار [[عمار]] در تقدم [[حضرت]] برای [[خلافت]]، مورد قبول همگان قرار گرفت و همه حاضران به [[خلافت]] آن [[حضرت]] اعلام [[وفاداری]] نمودند و سپس جمعیت از جمله [[مالک بن عجلان]] برخاستند و به حضور آن [[حضرت]] رفتند و از او خواستند تا دست خود را بگشاید و با او [[بیعت]] کنند... تا آخر داستان<ref>ر. ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۳۸-۱۲۳۹.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۷

مقدمه

مالک بن عجلان انصاری از علما و بزرگان شیعه که به دینداری معروف بود[۱] و پس از قتل عثمان، او در بیعت مردم با امیرالمؤمنین (ع) بسیار تلاش کرد.

ابن ابی الحدید از ابو مخنف نقل می‌کند: پس از قتل عثمان انصار و مهاجران در مسجد رسول خدا (ص) جمع شدند تا در امر خلافت با هم مشورت نمایند. و چون مسجد آکنده از جمعیت شد، عمار یاسر، ابو الهیثم بن تیهان، رفاعة بن مالک، ابو ایوب انصاری و مالک بن عجلان با همفکری و مشاوره یک دیگر به این نتیجه رسیدند که امیرالمؤمنین (ع) را به خلافت بنشانند. و عمار یاسر بسیار تلاش کرد و در تقدم و سابقه امیرالمؤمنین (ع) در اسلام و جهاد و فضیلت آن حضرت بسیار سخن گفت، و افزود: تنها کسی که سزاوار مقام امامت و رهبری امت اسلامی است علی (ع) است. گفتار عمار در تقدم حضرت برای خلافت، مورد قبول همگان قرار گرفت و همه حاضران به خلافت آن حضرت اعلام وفاداری نمودند و سپس جمعیت از جمله مالک بن عجلان برخاستند و به حضور آن حضرت رفتند و از او خواستند تا دست خود را بگشاید و با او بیعت کنند... تا آخر داستان[۲].[۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. تنقیح المقال، ج۲، باب القاب، ص۵۰.
  2. ر. ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۸.
  3. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۲۳۸-۱۲۳۹.