علی بن ابی طالب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
==علی در فرهنگ عاغیانه== | ==علی در فرهنگ عاغیانه== | ||
*محبّت [[امام علی|علی]]{{ع}} از عمیقترین و فراگیرترین محبّتها در دل انسانها بوده و خواهد بود. جایگاه خاصّ او نزد شیفتگان، همۀ اقشار را دربر میگیرد. ازاینرو در فرهنگ مردم و فولکلور و آیینهای شفاهی و سنتهای مردمی و مراسمی که در خانهها، خانوادهها، جشنها، سوگها، تولّدها، مرگومیرها و برخوردها، برگزار میشود، همچنین در مراسم و مناسبتهای مختلف در طول سال، در قصّهها، افسانهها، ترانههای عامیانه، نمایشهای بومی و محلّی، تکیهکلامها، نام و یاد [[امام علی|علی]]{{ع}} مطرح است.<ref>ر. ک: نشریه «گلستان قرآن» ، شمارۀ ۱ ص ۳۸ و شمارۀ ۲ ص ۴۳، نیز «علی، امیر غدیر» ، ص ۵۲ و «کتاب ماه هنر» ، ماهنامۀ وزارت ارشاد اسلامی، شمارۀ ۳۱-۳۲</ref> ذکر "ناد علی" ({{عربی|اندازه=155%|ناد علیّا مظهر العجائب}}) در مواقع نیاز و حاجت و دشواری و گرفتاری رواج دارد. در ماتم و حمل جنازه، از علی یاد میشود، هنگام قسم خوردن به [[امام علی|"مرتضی علی"]] سوگند میخورند. در باور عوام، رنگینکمان را شمشیر [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} میدانند، در بسیاری جاها ردّپای [[امام علی|علی]]{{ع}} یا جای پای اسب او دلدل را به عنوان "قدمگاه" مقدس میشمرند. در مواقع مختلف، کشتیگیران، ورزشکاران باستانی، درویشان و صوفیان، پهلوانان و زورخانهچیان، از آن حضرت استمداد میجویند و یاد میکنند. این معتقدات، در شکلگیری فرهنگ پهلوانی در عصر مغول نقش ایفا میکرده است. آیین فتوّت و جوانمردی با نام آن پیشوا گره خورده است و باستانیکاران هنگام ورود به زورخانه، "یا علی" میگویند و هنگام ورزش، مدح علی میخوانند، قوّالان و پردهخوانان به شمایل و تصاویر [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} عشق میورزند و احترام میکنند. ذو الفقار در این فرهنگ، سمبل سلاح حق بر ضدّ باطل است. در بسیاری نامها "علی" پسوند قرار میگیرد (شیر علی، زلف علی، چراغعلی، عبد العلی، فقیر علی، مجذوب علی، غلامعلی و...) حتی در منطقۀ لرستان که فرهنگی آمیخته از عشق به طبیعت و روح تشیّع و خصلت مردانگی و سلحشوری دارند، تعابیری همچون گرگ علی و ببر علی هم دیده میشود. کوچۀ علی چپ، علی سیاه، سفرۀ علی، علیآباد و... نیز بخشی از این تعابیر عامیانه است. گاهی برای خداحافظی از کلمۀ "یا علی"، یا "علی یارت" یا اگر علی ساربان است میداند شتر را کجا بخواباند یا ببرد، گوشههای دیگری از این فرهنگ است. از دید دیگر، اعتقادات شیعی و باورها و گرایشهای پیروان [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} به نحوی در کارهای هنری، معماری ابنیه و آثار تاریخی، نقاشیها و تذهیبها، سنّتهای مردمی و بومی انعکاس یافته است.<ref> در این زمینه ر. ک: مقالۀ «تأثیر تشیّع بر ابنیه، اماکن و زیارتگاههای مذهبی ایران» جابر عناصری، فصلنامۀ شیعهشناسی، شمارۀ ۷، پاییز ۸۳</ref> <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۴۱۰.</ref>. | *محبّت [[امام علی|علی]]{{ع}} از عمیقترین و فراگیرترین محبّتها در دل انسانها بوده و خواهد بود. جایگاه خاصّ او نزد شیفتگان، همۀ اقشار را دربر میگیرد. ازاینرو در فرهنگ مردم و فولکلور و آیینهای شفاهی و سنتهای مردمی و مراسمی که در خانهها، خانوادهها، جشنها، سوگها، تولّدها، مرگومیرها و برخوردها، برگزار میشود، همچنین در مراسم و مناسبتهای مختلف در طول سال، در قصّهها، افسانهها، ترانههای عامیانه، نمایشهای بومی و محلّی، تکیهکلامها، نام و یاد [[امام علی|علی]]{{ع}} مطرح است.<ref>ر. ک: نشریه «گلستان قرآن» ، شمارۀ ۱ ص ۳۸ و شمارۀ ۲ ص ۴۳، نیز «علی، امیر غدیر» ، ص ۵۲ و «کتاب ماه هنر» ، ماهنامۀ وزارت ارشاد اسلامی، شمارۀ ۳۱-۳۲</ref> ذکر "ناد علی" ({{عربی|اندازه=155%|ناد علیّا مظهر العجائب}}) در مواقع نیاز و حاجت و دشواری و گرفتاری رواج دارد. در ماتم و حمل جنازه، از علی یاد میشود، هنگام قسم خوردن به [[امام علی|"مرتضی علی"]] سوگند میخورند. در باور عوام، رنگینکمان را شمشیر [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} میدانند، در بسیاری جاها ردّپای [[امام علی|علی]]{{ع}} یا جای پای اسب او دلدل را به عنوان "قدمگاه" مقدس میشمرند. در مواقع مختلف، کشتیگیران، ورزشکاران باستانی، درویشان و صوفیان، پهلوانان و زورخانهچیان، از آن حضرت استمداد میجویند و یاد میکنند. این معتقدات، در شکلگیری فرهنگ پهلوانی در عصر مغول نقش ایفا میکرده است. آیین فتوّت و جوانمردی با نام آن پیشوا گره خورده است و باستانیکاران هنگام ورود به زورخانه، "یا علی" میگویند و هنگام ورزش، مدح علی میخوانند، قوّالان و پردهخوانان به شمایل و تصاویر [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} عشق میورزند و احترام میکنند. ذو الفقار در این فرهنگ، سمبل سلاح حق بر ضدّ باطل است. در بسیاری نامها "علی" پسوند قرار میگیرد (شیر علی، زلف علی، چراغعلی، عبد العلی، فقیر علی، مجذوب علی، غلامعلی و...) حتی در منطقۀ لرستان که فرهنگی آمیخته از عشق به طبیعت و روح تشیّع و خصلت مردانگی و سلحشوری دارند، تعابیری همچون گرگ علی و ببر علی هم دیده میشود. کوچۀ علی چپ، علی سیاه، سفرۀ علی، علیآباد و... نیز بخشی از این تعابیر عامیانه است. گاهی برای خداحافظی از کلمۀ "یا علی"، یا "علی یارت" یا اگر علی ساربان است میداند شتر را کجا بخواباند یا ببرد، گوشههای دیگری از این فرهنگ است. از دید دیگر، اعتقادات شیعی و باورها و گرایشهای پیروان [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} به نحوی در کارهای هنری، معماری ابنیه و آثار تاریخی، نقاشیها و تذهیبها، سنّتهای مردمی و بومی انعکاس یافته است.<ref> در این زمینه ر. ک: مقالۀ «تأثیر تشیّع بر ابنیه، اماکن و زیارتگاههای مذهبی ایران» جابر عناصری، فصلنامۀ شیعهشناسی، شمارۀ ۷، پاییز ۸۳</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۴۱۰.</ref>. | ||
==علی در قرآن== | |||
*هرچند نام [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} به صراحت در [[قرآن]] نیامده است، امّا آیات متعدّدی در شأن او و عملکرد خاصّ آن حضرت، یا دربارۀ [[ولایت]]، یا [[اهل بیت]] نازل شده که شامل او نیز میباشد.<ref>شهید قاضی نور اللّه در «احقاق الحق» ج ۲ و ۳ حدود ۸۴ آیه را نقل میکند که دربارۀ علی است و منابع آنها را از کتب [[اهل سنت]] میآورد. نیز در «پرتوی از فضایل امیر المؤمنین در قرآن» ابو الحسن مطلبی حدود ۱۶۰ مورد از آیات قرآن که دربارۀ علی و اهل بیت است، براساس روایات معرفی شده است نیز «فضائل الخمسه من الصحاح السته» ج ۱ ص ۲۶۵</ref> نزول این آیات دربارۀ آن حضرت یا [[اهل بیت]]{{عم}} قطعی است و در منابع متعدد و کتب مفصّل اسناد آنها آمده است: | |||
#آیۀ مربوط به انفاق او در شب و روز و آشکار و نهان: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلانِيَةً...}}﴾}}<ref>بقره، آیۀ ۲۷۴</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به فداکاری او در خوابیدن در بستر پیامبر در شب هجرت: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ...}}﴾}}<ref>بقره، آیه ۲۰۷</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به انفاق انگشتر در حالت رکوع به فقیر {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ...}}﴾}}<ref>مائده، آیه ۵۵</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به تبلیغ [[ولایت]] او در [[غدیر خم]]: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ...}}﴾}}<ref>مائده، آیه ۶۷</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به تکمیل دین پس از ابلاغ امامتش در غدیر خم: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ...}}﴾}}<ref>مائده، آیه ۳</ref>. | |||
#آیۀ لزوم اطاعت از [[اولی الأمر]] در کنار [[اطاعت]] از [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]]: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنكُمْ...}}﴾}}<ref>نساء، آیه ۵۹</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به انفاق افطار به مسکین و یتیم و اسیر: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا*يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا*وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا*إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلا شُكُورًا}}﴾}}<ref>انسان، آیه ۶ تا ۹</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به مباهله [[پیامبر]] و [[اهل بیت]] با نصارای نجران: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ ...}}﴾}}<ref>آل عمران، آیه ۶۱</ref>. | |||
#آیۀ تطهیر [[اهل بیت]] از پلیدی، مربوط به اهل کساء: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ...}}﴾}}<ref>احزاب، آیه ۳۳</ref>. | |||
#آیۀ مربوط به مودّت [[اهل بیت]] به عنوان اجر رسالت: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|قُل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}﴾}}<ref>شوری، آیه ۲۳</ref>. | |||
#آیۀ دعوتکننده به همراه بودن با صادقان {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ}}﴾}}<ref>توبه، آیه ۱۱۹</ref>. | |||
و آیات فراوان دیگر، که به گفتۀ روایات، دربارۀ [[امام علی|حضرت]]{{ع}} نازل شده است، مثل:ق ۲۱، فصلت ۴۰، عبس ۳۸ و ۳۹، رعد ۲۹، اعراف ۴۶، نحل ۴۳، رعد ۷ و ۴۳، آل عمران ۱۴۶، صف ۴، احزاب ۲۳ و ۲۵، یونس ۲۵، هود ۱۲ و ۱۷، شعراء ۲۱۴، ابراهیم ۲۷، حدید ۲۸، نبأ ۱ و ۲ و ۳۸، یوسف ۱۸۴، انفال ۶۴، اسراء ۸۰، تحریم ۴، توبه ۱۹، حشر ۹،۱۰، واقعه ۱۰ و ۱۱، لقمان ۲۲، انعام ۸۲، بقره ۴۳، مریم ۹۶، سجده ۱۸، حجرات ۱۵، نساء ۶۹، بیّنه ۷، رحمن ۱۹ تا ۲۲. <ref>در این زمینه ر. ک: «دانشنامۀ امام علی» علیه السّلام، ج ۱۰ مقالۀ «امام علی در قرآن» علامه عسکری، «شواهد التنزیل» ابن رویش، «آیات الفضائل» سیّد محمّد حسینی بهارانچی «علی فی الکتاب و السنّه» حسین شاکری، «نفحات الأزهار فی خلاصة عبقات الأنوار» ، ج ۲۰، «سیمای امام علی در قرآن» ، حسکانی ترجمه یعقوب جعفری، «احقاق الحق» ، ج ۲ و ۳، «آیات الأئمّه» ، محمّد علی حسنی لاریجانی «پرتوی از فضایل امیر المؤمنین در قرآن» ، ابو الحسن مطلّبی، «آیات الولایه» سید باقر محمّدی نسب، «دلائل الصدق» ، ج ۲، نیز تفسیر «البرهان» و «نور الثقلین» .</ref> علاوهبر اینها برخی کلمات و تعابیر در آیات قرآن به وجود [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[امامان]] تفسیر شده و در تفاسیر روایی آمده است، از قبیل تعابیر [[امام مبین]]، سابق بالخیرات، امانت، بئر معطّله و قصر مشید، طوبی، وسیله، آل یاسین، کلمات، کلمة التقوی و برخی کلمات قرآنی دیگر.<ref>در روایاتی در کتاب «معانی الأخبار» ، به ترتیب در صفحات ۹۵،۱۰۵،۱۰۸،۱۱۱،۱۱۲،۱۱۶،۱۲۲،۱۲۵، و ۱۲۶، نیز «بحار الأنوار» ، ج ۳۵ و ۳۶</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۴۱۲.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۳۰
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از زیرشاخههای بحث اهل بیت پیامبر خاتم است. "امام علی" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام علی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
سرگذشت زندگی امام علی
- دربارۀ شخصیت، فضایل، سخنان و مباحث مربوط به امیر المؤمنین(ع)، در موارد مختلفی از این فرهنگنامه مطالبی آمده است. در اینجا مروری بر زندگی آن حضرت داریم: علی بن ابی طالب (ع)، امام نخست شیعه و وصی پیامبر اسلام(ص)، در روز ۱۳ رجب سال ۳۰ عام الفیل (۱۰ سال پیش از بعثت) در مکّه و درون کعبه به دنیا آمد. پدرش ابو طالب، از چهرههای بانفوذ و محبوب بنی هاشم و مادرش فاطمه بنت اسد بود. دوران کودکی را در کنار حضرت محمّد(ص) گذراند. وقتی پیامبر خدا به نبوت معبوث شد، نخستین مردی بود که به او ایمان آورد و در روزی که پیامبر(ص) مأمور شد دعوت خود را نسبت به خویشاوندان علنی کند، ایمان خود را به پیامبر اظهار کرد، پیامبر هم او را وصیّ و جانشین خود خواند. سالهای نخست دوران مکّه را در کنار رسول خدا(ص) بود و هنگامی که پیامبر میخواست به مدینه هجرت کند، در شب توطئه قریش برای کشتن پیامبر، در بستر آن حضرت خوابید. علی(ع) هم چند روز پس از پیامبر اسلام، به مدینه هجرت کرد. در نبرد بدر، شرکت داشت، در سال دوم هجرت، با دختر پیامبر، فاطمه(ع) ازدواج کرد. ثمرۀ این ازدواج چهار فرزند بود: حسن، حسین، زینب و ام کلثوم(ع). توطئههای کفار آغاز شد و علی(ع) در کنار پیامبر، به دفاع از اسلام و مبارزه با مشرکان و منافقان پرداخت و در غزواتی چون بدر، احد، خیبر، خندق، حنین،... حماسهها آفرید و ذو الفقار او صف دشمنان را میشکافت و کفار کینتوز را به هلاکت میرساند. در آخرین سال عمر پیامبر، وقتیکه حضرت رسول از واپسین حجّ خویش که حجة الوداع نام دارد برمیگشت، در منطقۀ غدیر خم، پس از خطبهای طولانی در حضور نزدیک به صد و پنجاه هزار نفر، علی(ع) را به جانشینی خود تعیین کرد و جملۀ تاریخی خویش (من کنت مولاه فهذا علیّ مولاه) را فرمود، همه با علی(ع) بیعت کردند. و ماه پس از این واقعه، رسول خدا(ص) وفات نمود، امّا گروهی از مردم به دنبال توطئهای در سقیفه بنی ساعده با ابوبکر بیعت کردند و علی(ع) را از خلافت کنار زدند. با آنکه امیر المؤمنین، خود را از همه سزاوارتر برای خلافت میدانست و این حق شرعی او بود، به خاطر مصلحت اسلام و حفظ وحدت، با حاکمان به منازعه برنخاست و ۲۵ سال دوران سه خلیفه را با تلخکامی و مظلومیّت تحمّل کرد. پس از کشته شدن عثمان، مردم دور آن حضرت جمع شدند و با اصرار بر او قبولاندند که خلافت را برعهده بگیرد. با او بیعت کردند و وی خلافت را عهدهدار شد. دنیاطلبان و کینتوزان، خون عثمان را بهانه قرار دادند و بر ضدّ حکومت علوی آشوب به راه انداختند. پیمان شکستند و به نزاع پرداختند. این بود که سه جنگ جمل، جنگ صفین و جنگ نهروان پیشآمد و علی(ع) با ناکثین و قاسطین و مارقین جنگید. حکومت علی(ع) حکومت عدالت و قسط و حق بود و این بر خیلی از امتیازخواهان گران بود و تحمّل عدل علوی را نداشتند. معاویه دسیسههای گوناگونی تدارک دید و علاوه بر جنگ صفین، شورشها و فتنههای زیادی را به راه انداخت. گروهی که از سپاه خود او جدا شده و بنای ناسازگاری نهادند عامل بروز جنگ نهروان شدند و اغلب آنان در آن جنگ کشته شدند. در نهایت، در ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری، امیر المؤمنین به دست یکی از همان خوارج که جان سالم به در برده بود، به نام ابن ملجم ضربت خورد و در ۲۱ رمضان به شهادت رسید. امام علی(ع) هنگام شهادت ۶۳ سال داشت و مدّت نزدیک به ۵ سال حکومت کرد و شهید عدالت خویش گشت. پس از شهادت، پیکر او را در بیرون کوفه در محلّی به نام غریّ دفن کردند. جای قبر او تا سالها پنهان بود. اکنون در شهر نجف از شهرهای عراق، مرقد نورانی او جلوهگاه محبّت و ولایت و عدالت است و زیارتگاه عاشقان مولی[۱].
شمایل علی
فضایل علی
علی در نگاه دیگران
مکتب فکری علی
سیره امام علی
جاذبه و دافعه علی
یاران علی
مخالفان علی
مظلومیت علی
علی در آثار هنری
- هنرمندان مؤمن و متعهد، عشق خود را به امام علی(ع) به صورتهای گوناگون ابراز کردهاند. در آثار معماری، کتیبهها و کاشیکاریهای مدارس و مساجد، خوشنویسیها و مرقّعات، تابلوهای نقاشی فراوان میتوان به نام "علی" یا احادیث کوتاه دربارۀ او یا احادیثی که نام "علی"(ع) دارد برخورد. حتّی گاهی هنرمندان شیعه بهطور ظریف و دقیق غیرآشکار، نام "علی"(ع) را در بناهای عظیمی که در عصر سلطۀ سلاطین غیرشیعه ساخته شده گنجاندهاند تا تعهّد ولایی خود را نشان دهند. این نام، زیبایی و جلوه و انعطافپذیری خاصّی دارد که به خوبی قابل نقشآفرینی در کتیبهها و خوشنویسیها و تذهیبها و هنرهای ظریف است.@ر. ک: ماهنامۀ «کوثر» ، شمارۀ ۱ مقالۀ «تجلّی نام امیر المؤمنین در معماری اسلامی» از حجّت کشفی& حدیث معروف أنا مدینة العلم و علیّ بابها در کاشیکاریها و خطوط کتیبۀ سردر مدارس دینی در شهرهای مختلف مشهود است. در موزههای مختلف، آثار هنری زیبایی که با استفاده از همین نام و احادیث مربوط به آن پدید آمده، یافت میشود.@ر. ک: «کتاب ماه هنر» شمارۀ ۳۱-۳۲ مقالۀ «تجلّی علی بر سفالینههای نیشابور» و «نام علی بر گنبد سلطانیه& قلمرو شعر، ادبیات داستانی، تآترها، تعزیهها و حتّی فیلم و سریالهایی که با عشق مولا و ترسیم شخصیت او ساخته شده، گویای این واقعیّت است. ناگفته نماند که جایگاه علی(ع) در هنر و سخنان او در زمینۀ شعر، کلام و بلاغت، خطّ، همچنین خطابهها و کلمات قصار و نهج البلاغۀ او جلوۀ دیگری از ارتباط صاحب این نام مقدّس با هنر است[۲] [۳].
علی در فرهنگ عاغیانه
- محبّت علی(ع) از عمیقترین و فراگیرترین محبّتها در دل انسانها بوده و خواهد بود. جایگاه خاصّ او نزد شیفتگان، همۀ اقشار را دربر میگیرد. ازاینرو در فرهنگ مردم و فولکلور و آیینهای شفاهی و سنتهای مردمی و مراسمی که در خانهها، خانوادهها، جشنها، سوگها، تولّدها، مرگومیرها و برخوردها، برگزار میشود، همچنین در مراسم و مناسبتهای مختلف در طول سال، در قصّهها، افسانهها، ترانههای عامیانه، نمایشهای بومی و محلّی، تکیهکلامها، نام و یاد علی(ع) مطرح است.[۴] ذکر "ناد علی" (ناد علیّا مظهر العجائب) در مواقع نیاز و حاجت و دشواری و گرفتاری رواج دارد. در ماتم و حمل جنازه، از علی یاد میشود، هنگام قسم خوردن به "مرتضی علی" سوگند میخورند. در باور عوام، رنگینکمان را شمشیر حضرت علی(ع) میدانند، در بسیاری جاها ردّپای علی(ع) یا جای پای اسب او دلدل را به عنوان "قدمگاه" مقدس میشمرند. در مواقع مختلف، کشتیگیران، ورزشکاران باستانی، درویشان و صوفیان، پهلوانان و زورخانهچیان، از آن حضرت استمداد میجویند و یاد میکنند. این معتقدات، در شکلگیری فرهنگ پهلوانی در عصر مغول نقش ایفا میکرده است. آیین فتوّت و جوانمردی با نام آن پیشوا گره خورده است و باستانیکاران هنگام ورود به زورخانه، "یا علی" میگویند و هنگام ورزش، مدح علی میخوانند، قوّالان و پردهخوانان به شمایل و تصاویر حضرت علی(ع) عشق میورزند و احترام میکنند. ذو الفقار در این فرهنگ، سمبل سلاح حق بر ضدّ باطل است. در بسیاری نامها "علی" پسوند قرار میگیرد (شیر علی، زلف علی، چراغعلی، عبد العلی، فقیر علی، مجذوب علی، غلامعلی و...) حتی در منطقۀ لرستان که فرهنگی آمیخته از عشق به طبیعت و روح تشیّع و خصلت مردانگی و سلحشوری دارند، تعابیری همچون گرگ علی و ببر علی هم دیده میشود. کوچۀ علی چپ، علی سیاه، سفرۀ علی، علیآباد و... نیز بخشی از این تعابیر عامیانه است. گاهی برای خداحافظی از کلمۀ "یا علی"، یا "علی یارت" یا اگر علی ساربان است میداند شتر را کجا بخواباند یا ببرد، گوشههای دیگری از این فرهنگ است. از دید دیگر، اعتقادات شیعی و باورها و گرایشهای پیروان امیر المؤمنین(ع) به نحوی در کارهای هنری، معماری ابنیه و آثار تاریخی، نقاشیها و تذهیبها، سنّتهای مردمی و بومی انعکاس یافته است.[۵][۶].
علی در قرآن
- هرچند نام حضرت علی(ع) به صراحت در قرآن نیامده است، امّا آیات متعدّدی در شأن او و عملکرد خاصّ آن حضرت، یا دربارۀ ولایت، یا اهل بیت نازل شده که شامل او نیز میباشد.[۷] نزول این آیات دربارۀ آن حضرت یا اهل بیت(ع) قطعی است و در منابع متعدد و کتب مفصّل اسناد آنها آمده است:
- آیۀ مربوط به انفاق او در شب و روز و آشکار و نهان: ﴿﴿الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلانِيَةً...﴾﴾[۸].
- آیۀ مربوط به فداکاری او در خوابیدن در بستر پیامبر در شب هجرت: ﴿﴿وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ...﴾﴾[۹].
- آیۀ مربوط به انفاق انگشتر در حالت رکوع به فقیر ﴿﴿إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ...﴾﴾[۱۰].
- آیۀ مربوط به تبلیغ ولایت او در غدیر خم: ﴿﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ...﴾﴾[۱۱].
- آیۀ مربوط به تکمیل دین پس از ابلاغ امامتش در غدیر خم: ﴿﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ...﴾﴾[۱۲].
- آیۀ لزوم اطاعت از اولی الأمر در کنار اطاعت از خدا و رسول: ﴿﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنكُمْ...﴾﴾[۱۳].
- آیۀ مربوط به انفاق افطار به مسکین و یتیم و اسیر: ﴿﴿عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا*يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا*وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا*إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلا شُكُورًا﴾﴾[۱۴].
- آیۀ مربوط به مباهله پیامبر و اهل بیت با نصارای نجران: ﴿﴿فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ ...﴾﴾[۱۵].
- آیۀ تطهیر اهل بیت از پلیدی، مربوط به اهل کساء: ﴿﴿إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ...﴾﴾[۱۶].
- آیۀ مربوط به مودّت اهل بیت به عنوان اجر رسالت: ﴿﴿قُل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى﴾﴾[۱۷].
- آیۀ دعوتکننده به همراه بودن با صادقان ﴿﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ﴾﴾[۱۸].
و آیات فراوان دیگر، که به گفتۀ روایات، دربارۀ حضرت(ع) نازل شده است، مثل:ق ۲۱، فصلت ۴۰، عبس ۳۸ و ۳۹، رعد ۲۹، اعراف ۴۶، نحل ۴۳، رعد ۷ و ۴۳، آل عمران ۱۴۶، صف ۴، احزاب ۲۳ و ۲۵، یونس ۲۵، هود ۱۲ و ۱۷، شعراء ۲۱۴، ابراهیم ۲۷، حدید ۲۸، نبأ ۱ و ۲ و ۳۸، یوسف ۱۸۴، انفال ۶۴، اسراء ۸۰، تحریم ۴، توبه ۱۹، حشر ۹،۱۰، واقعه ۱۰ و ۱۱، لقمان ۲۲، انعام ۸۲، بقره ۴۳، مریم ۹۶، سجده ۱۸، حجرات ۱۵، نساء ۶۹، بیّنه ۷، رحمن ۱۹ تا ۲۲. [۱۹] علاوهبر اینها برخی کلمات و تعابیر در آیات قرآن به وجود علی(ع) و امامان تفسیر شده و در تفاسیر روایی آمده است، از قبیل تعابیر امام مبین، سابق بالخیرات، امانت، بئر معطّله و قصر مشید، طوبی، وسیله، آل یاسین، کلمات، کلمة التقوی و برخی کلمات قرآنی دیگر.[۲۰][۲۱].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۹۸.
- ↑ ر. ک: «امام علی و هنر» جواد محدّثی
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۴۱۰.
- ↑ ر. ک: نشریه «گلستان قرآن» ، شمارۀ ۱ ص ۳۸ و شمارۀ ۲ ص ۴۳، نیز «علی، امیر غدیر» ، ص ۵۲ و «کتاب ماه هنر» ، ماهنامۀ وزارت ارشاد اسلامی، شمارۀ ۳۱-۳۲
- ↑ در این زمینه ر. ک: مقالۀ «تأثیر تشیّع بر ابنیه، اماکن و زیارتگاههای مذهبی ایران» جابر عناصری، فصلنامۀ شیعهشناسی، شمارۀ ۷، پاییز ۸۳
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۴۱۰.
- ↑ شهید قاضی نور اللّه در «احقاق الحق» ج ۲ و ۳ حدود ۸۴ آیه را نقل میکند که دربارۀ علی است و منابع آنها را از کتب اهل سنت میآورد. نیز در «پرتوی از فضایل امیر المؤمنین در قرآن» ابو الحسن مطلبی حدود ۱۶۰ مورد از آیات قرآن که دربارۀ علی و اهل بیت است، براساس روایات معرفی شده است نیز «فضائل الخمسه من الصحاح السته» ج ۱ ص ۲۶۵
- ↑ بقره، آیۀ ۲۷۴
- ↑ بقره، آیه ۲۰۷
- ↑ مائده، آیه ۵۵
- ↑ مائده، آیه ۶۷
- ↑ مائده، آیه ۳
- ↑ نساء، آیه ۵۹
- ↑ انسان، آیه ۶ تا ۹
- ↑ آل عمران، آیه ۶۱
- ↑ احزاب، آیه ۳۳
- ↑ شوری، آیه ۲۳
- ↑ توبه، آیه ۱۱۹
- ↑ در این زمینه ر. ک: «دانشنامۀ امام علی» علیه السّلام، ج ۱۰ مقالۀ «امام علی در قرآن» علامه عسکری، «شواهد التنزیل» ابن رویش، «آیات الفضائل» سیّد محمّد حسینی بهارانچی «علی فی الکتاب و السنّه» حسین شاکری، «نفحات الأزهار فی خلاصة عبقات الأنوار» ، ج ۲۰، «سیمای امام علی در قرآن» ، حسکانی ترجمه یعقوب جعفری، «احقاق الحق» ، ج ۲ و ۳، «آیات الأئمّه» ، محمّد علی حسنی لاریجانی «پرتوی از فضایل امیر المؤمنین در قرآن» ، ابو الحسن مطلّبی، «آیات الولایه» سید باقر محمّدی نسب، «دلائل الصدق» ، ج ۲، نیز تفسیر «البرهان» و «نور الثقلین» .
- ↑ در روایاتی در کتاب «معانی الأخبار» ، به ترتیب در صفحات ۹۵،۱۰۵،۱۰۸،۱۱۱،۱۱۲،۱۱۶،۱۲۲،۱۲۵، و ۱۲۶، نیز «بحار الأنوار» ، ج ۳۵ و ۳۶
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۴۱۲.