حدیث اطاعت: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
| راویان = [[ابوذر غفاری]] | | راویان = [[ابوذر غفاری]] | ||
| سبب صدور = بیان فضیلت [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} | | سبب صدور = بیان فضیلت [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} | ||
| | | دلالت حدیث = {{فهرست جعبه عمودی | دلالت بر وجوب اطاعت از امام علی | دلالت بر عصمت امام علی | دلالت بر مرجعیت دینی ایشان}} | ||
| اعتبار سند = | | اعتبار سند = | ||
| منابع شیعه = {{فهرست جعبه عمودی | تفسیر فرات کوفی | معانی الاخبار | امالی طوسی}} | | منابع شیعه = {{فهرست جعبه عمودی | تفسیر فرات کوفی | معانی الاخبار | امالی طوسی}} | ||
نسخهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۱
| حدیث اطاعت | |
|---|---|
| متن حدیث | |
| «من أطاعنی فقد أطاع الله ... و من أطاع علياً فقد أطاعنی ...» | |
| ترجمه حدیث | |
| کسی که مرا اطاعت کند خدا را اطاعت کرده ... و کسی که علی را اطاعت کند مرا اطاعت کرده است ... | |
| مشخصات حدیث | |
| صادره از | پیامبر خاتم(ص) |
| راویان | ابوذر غفاری |
| محتوای حدیث | |
| سبب صدور | بیان فضیلت امیرالمؤمنین(ع) |
| دلالت حدیث |
|
| منابع حدیث | |
| منابع شیعه |
|
| منابع اهل سنت | کنزالعمال |
مقدمه
رسول الله (ص) میفرمایند: «من أطاعني فقد أطاع الله، و من عصاني فقد عصى الله، و من أطاع علياً فقد أطاعني، و من عصا علياً فقد عصاني»[۱]؛ "کسی که مرا اطاعت کند خدا را اطاعت کرده و کسی که مرا عصیان کند خدا را عصیان کرده است، و کسی که علی (ع) را اطاعت کند مرا اطاعت کرده و کسی که علی را عصیان کند، مرا عصیان کرده است"[۲].
دلالت حدیث
نخست: دلالت بر وجوب اطاعت امام علی
در این حدیث شریف، اطاعت از علی (ع) اطاعت پیامبر (ص) و اطاعت از خداوندا شمرده شده و عصیان آن حضرت عصیان پیامبر (ص) و خداوند به شمار آمده است[۳].
دوم: دلالت بر عصمت امام علی
اگر به تفاسیر اهل سنت مراجعه کنیم اکثر آنها خصوصا جناب فخر رازی اطلاق اطاعت در آیه اولی الامر را دال بر عصمت گرفتهاند[۴]. اگرچه در مصداق حمل بر حل و عقد کردهاند، لکن روایات شأن نزول، مراد از اولیالامر را اهل بیت پیامبر (ص) میدانند. با این مقدمه، اطلاق اطاعت از علی (ع) که ملازم اطاعت از پیامبر (ص) و خداوند تعالی قرار گرفته است، بر عصمت حضرت امیرالمؤمنین (ع) دلالت میکند.
اگر حضرت علی (ع) معصوم نباشد و دچار اشتباه و خطا گردد، به حکم عقل، اطاعت از او لازم نیست و عدم اطاعت در بعضی موارد با اطاعت مطلق سازگار نیست.
با توجه به اینکه این حدیث در زمان حیات و رسالت نبی اکرم (ص) صادر شده و اطاعت از امام علی (ع) را مقید به زمان بعد از خود نکرده، لذا عصمت آن جناب را حتی قبل از خلافت و حکومت امضا میکند و با این فرض، حدیث اطاعت، عصمت حضرت علی (ع) را از حین تولد تا لحظه مرگ نتیجه میدهد[۵].
سوم: دلالت بر مرجعیت دینی امام علی
این حدیث، با توجه به قرار دادن اطاعت از امام علی (ع) در ردیف اطاعت از پیامبر (ص) و اطاعت از خدا، به ما میفهماند که تنها ملجأ و مرجع علمی و عملی برای هدایت مردم حضرت علی (ع) است و آن به معنای اعلمیت و عصمت ایشان در علم و عمل است، لذا عصمت مطلق آن جناب را نتیجه میدهد[۶].
منابع
پانویس
- ↑ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۲۱.
- ↑ صفرزاده، ابراهیم، عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی، ص۲۴۱.
- ↑ صفرزاده، ابراهیم، عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی، ص۲۴۱.
- ↑ تفسیر کبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ منهاج السنه، ج۳، ص۱۷۰ - ۱۷۳.
- ↑ صفرزاده، ابراهیم، عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی، ص۲۴۱.
- ↑ صفرزاده، ابراهیم، عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی ص۲۴۱.